zondag 29 mei 2016

Als zand door mijn vingers- Tineke Beishuizen -mei 2016:

Als zand door mijn vingers- Tineke Beishuizen

Samenvatting:
Emma gaat op bezoek bij haar jarige (40) zus Floor., die alleen woont sinds haar man vreemdging en helaas is verongelukt.  Emma, samenwonend met nieuwe vriend Frank en studerende zoon Thijs heeft haar zus al een tijdje niet gezien.  Ze heeft wijn en bloemen meegenomen maar staat in de druppende regen voor een dichte deur. Bijna thuisgekomen bedenkt ze zich en keert ze om, om terug te gaan naar het huis van haar verdwenen zus om de sleutel te vragen aan de buurvrouw. Samen met de buurvrouw gaan ze de woning binnen. Er hangt een bedompte lucht, er ligt veel post, en daar..ligt de dode kat van haar zus Floor. Voor Emma is het niet in de haak, en gaat op onderzoek uit. Ze meldt het bij de politie, die hier niet veel aan doet. Ze heeft het er over met haar vriend Frank, maar die heeft het heel druk met zijn werk, en vindt hij ook dat ze zich teveel druk maakt om haar zus, die mogelijk wel terug zal komen.

Emma gaat zelf op zoek naar enige aanwijzing, waar haar zus kan zijn en vind de agenda van Floor. Al zoekende ontdekt ze meer over het leven van Floor en ook over dat van haarzelf.

Over de schrijfster:
Tineke Beishuizen( 13  oktober 1938) is een Nederlands schrijver debuteerde in 2005 met de thriller Als zand door mijn vingers, die meteen een bestseller werd. Ook haar daarop volgende boeken kwamen in de top-60, waaronder Wat doen we met Fred? (2006) en Schaduwtuin.
Tineke schrijft al jarenlang diverse vaste columns voor Libelle, onder andere onder haar pseudoniem Anne-Wil. Naast de bestsellers en columns schreef Tineke Beishuizen songteksten voor onder meer Marco Bakker en Rob de Nijs.

Mijn mening over het boek:
Het is een vlotgeschreven verhaal over Emma en de zoektocht naar de verdwenen zus Floor. Het is een vlotte schrijfstijl, met de nodige humor. Hieraan kan je merken dat de schrijver ook columns heeft geschreven. Een literaire thriller* vind ik het zeker, want het is een vrouwenthriller, waarbij de vrouw de hoofdpersoon is.  ( *boeken voor, door en over vrouwen, met een zekere herkenbaarheid. >quote van Marijn van der Jagt – Herkenbaarheid als troefkaart- Vrij Nederland- 30-6-2010).

Helaas is er veel te doen omtrent de benaming "literaire thriller". Er zijn veel meningen over. Men vind namelijk niet alles een "literaire thriller". Maar houd ik mij aan de quote hierboven, dan zeg ik ja, het is er een!
Het begin leest lekker weg, halverwege zakt het een beetje in, maar in de 3e helft van het boek, komt er een zekere spanning en dit gaat met een vaartje zo naar het einde.

Ik geef het boek daarom 3 sterren.








woensdag 25 mei 2016

Eindfeest- Jet van Vuuren

Recensie

Titel: Eindfeest
Auteur: Jet van Vuuren
Uitgeverij: Karakter Uitgevers BV
Genre: Thriller
Pagina's: 304









De klok tikt door en de tijd dringt. 
Niemand kan leven met een moord op zijn geweten, 
behalve als je bent opgegeven…


De Cover:

Op de cover staat een afbeelding van een kamer, met 2 deuren, een nette lederen bank met daarop een vrouw met rode mooie hoge pumps, daarnaast een tafeltje met een klokje. De deur staat op een kier. De titel heeft Eindfeest. Wacht de vrouw op de gasten die nog moeten komen voor het Eindfeest? Of is het feest al voorbij. ..het maakt nieuwsgierig. En nodigt dan ook echt uit!

Mijn samenvatting:

Hoofdpersoon Constance is een kunstenares, gescheiden en nog niet zo lang verhuisd naar Hilversum. Woon nu in een grote villa, met grote tuin, afgeschermd door een elektronisch hek. En hoewel ze niet vrijwillig voor haar scheiding heeft gekozen, weet ze er ook zonder man het beste van te maken. Dat fijne leven verandert van de een op andere dag wanneer bij Constance kanker wordt vastgesteld en de artsen haar bijna onmiddellijk daarna opgeven. Ze is ernstig ziek en heeft snode plannen. Ze vind dat ze hulp nodig heeft van een psychiater en vindt deze hulp bij Victor Daans. Al een tijd heeft ze plannen om een afscheidsfeest te geven voor haar vriendinnen. Met het verschil, dat ze alleen de vrouwen uitnodigt die haar in de steek lieten toen ze ziek werd. 
Gezien ze ernstig ziek is, en ze dit alleen aan de Victor Daans meldt, verwacht ze alle medewerking van haar nieuwe psychiater. Zijn hele agenda dient hij te schikken naar de gewenste tijden van Constance.

Er volgen vele gesprekken, ook over haar sinistere plannen. Natuurlijk is de informatie alleen voor Victor gezien het beroepsgeheim. Maar het geeft het hem toch een “intern” dilemma. Want wat doe je als je weet, dat er iemand iets zal ondernemen wat niet door de beugel kan en dat grote gevolgen kan hebben??


Mijn mening over het boek:

Het boek “lijkt” te beginnen met het eind. Het plot lijkt al bekend. Ik schrik even, maar dan volgt er een flashback..en wordt het verhaal vertelt. In duidelijke taal/ heldere schrijfstijl wordt het verhaal uiteengezet van Constance die ernstig ziek is en haar bezoekjes aan haar nieuwe psychiater. De sfeer van deze consulten veranderd naarmate het verhaal vordert. En natuurlijk komen we meer te weten over de hoofdpersoon en haar plannen. Constance weet alles zo heerlijk naar dr hand te zetten, met dr sinistere plannetjes. Prachtig om te lezen. De psychiater, niet echt een stevig karakter meot ik zeggen, speelt ook een grote rol in het boek en zit uiteindelijk met een moralistisch dilemma opgescheept: “Wat gaat voor geheimhoudingsplicht of meldingsplicht”? En tenslotte..of het handelen van Victor nu zo slim is?

Jet van Vuuren weet de karakters goed neer te zetten, en dat is mooi.
Prachtig boek, voor uurtjes leesplezier, ik heb er van genoten! 


De schrijfster:

Jet van Vuuren is het pseudoniem van de Nederlandse thrillerschrijfster Hennie de Groot (Amsterdam, 28 december 1956).
Van Vuuren gaf creatieve workshops en cursussen waarvan het boek ‘Nazomeren, waarom het leven leuker is als je geen twintig meer bent' een direct resultaat was en de aanleiding vormde tot haar verdere schrijverschap. Sindsdien richt ze zich nog uitsluitend op schrijven en is gestopt met haar beeldende werk. Ook is ze parttime werkzaam als bibliothecaris bij De nieuwe bibliotheek in Almere.

Waardering:

Originaliteit: 5
schrijfstijl: 5
Leesplezier: 5
Plot: 5
Psychologie; 5
Spanning:5


Het boek krijgt van mij 5 sterren.






In Hilversum, bij de boekpresentatie van Eindfeest



Recensie De Onderwaterzwemmer- P.F. Thomese -juni 2015:


Titel: De onderwaterzwemmer
Auteur: P.F. Thomese
Uitgeverij: Atlas Contact uitgeverij
Verschenen: mei 2015
ISBN: 9789025444310 







Flaptekst:
Bij de nachtelijke zwem-oversteek naar bevrijd gebied, in het laatste oorlogsjaar, raakt de veertienjarige Tin van Heel zijn vader kwijt. Een nacht en een dag en een avond blijft de jongen in de uiterwaard waken, turen, zoeken, maar zijn vader komt niet meer boven water. Als dertig jaar later, tijdens een Afrikaanse reis met zijn vrouw, het noodlot opnieuw dreigt, voelt hij dat de tijd gekomen is om alles recht te zetten.



De onderwaterzwemmer is een spannende en aangrijpende roman over de onherstelbaarheid van verlies en schuld daarover. En over redding, die komt wanneer je haar niet verwacht – maar die, onder water, steeds met je is mee gezwommen.










Over de schrijver:
P.F. Thomése, ( Doetinchem, 1958) is een van de veelzijdigste schrijvers van ons taalgebied; romancier, essayist, polemist, verhalenverteller, ironicus en scherp cultuurcriticus: onverschrokken en trefzeker en altijd weer verrassend. Een taalvirtuoos in elk genre dat hij beoefent. Veelvuldig genomineerd en bekroond met onder meer de ako Literatuurprijs en de Bob den Uylprijs, en in meer dan twintig talen vertaald.





Mijn mening over het boek:
Op aanraden van mevrouw Veronie Snijder-kramer, van Boekhandel Kramer te Winterswijk (achterhoek, NL), heb ik dit boek aangeschaft. De voorkant trok niet echt aan, zag er wat sippig en triest uit. Het boek oogde wat “moeilijk”. Al lezend neemt het verhaal je gelijk mee met de jongen die de oversteek maakt met zijn vader, maar waarbij zijn vader dan verdwijnt en niet meer gevonden wordt. Dat hakt er flink in bij de jongen. Het boek is opgebouwd in 3 delen, eigenlijk levensfasen, met elk zo zijn verloop. Om spoilers te verkomen, wil ik er niet teveel over verklappen, dus ik zeg..gewoon : in beginnen!

Wat mij opviel, is dat er geen dialogen in voor komen, alles speelt zich af als het ware  in het "hoofd” van hoofdpersoon Tin. Zo heb ik een boek nog nooit beleefd en gelezen. En geheel andere dimensie zeg maar.

Schrijver Thomese schrijft op een heel bijzondere manier het verhaal over Tin. Zijn schrijfwijze, daar moest ik zeker even aan wennen. In mooie literaire zinnen schrijft hij een prachtig verhaal, dat mij aan het eind erg deed ontroeren. De acties van de hoofdpersoon doet je soms verbazen. Het karakters maakt een aantal fases mee en dan het einde daar kwam bij mij de vraag "heb ik daar vrede mee, hoe dit zo afloopt?"..je gaat er nog even over nadenken..en dat is mooi!

Het eind was dus erg ontroerend. En heb hiervan genoten! Wat een prachtig verhaal.
Het boek “beklijft” zoals mevrouw Snijders mij vertelde, en “zwemt” nog steeds met mij mee!


***{ "Ik vind dit ,naast Schaduw in de wind, van Zafon,  het beste boek ever"}***

Het boek krijgt dan ook 5 sterren!!


Linda van Rijn- Ski Resort -jan 2016:

Januari 2016

Linda van Rijn- Ski Resort

Flaptekst:
Nienke Draaijer (29) kan haar geluk niet op als ze een geheel verzorgde wintersportvakantie naar Oostenrijk wint als een van de winnaars van een like & winactie. Ze vindt de wintersport geweldig, maar doordat ze haar baan is kwijtgeraakt en haar relatie na vier jaar is verbroken – met de gedwongen verkoop van haar huis tot gevolg – zit ze financieel in een dip. Deze gratis vakantie is precies wat ze nodig heeft.
Samen met de andere prijswinnaars vertrekt ze naar het mondaine ski- en thermenoord Bad Kleinkirchheim. Het gezelschap van overwegend jongere mensen, singles en stelletjes en ook een paar gezinnen, kan het goed met elkaar vinden. Ze flirt met de getrouwde Rogier en ook met Jonathan, de knappe en mysterieuze reisleider, die vanaf de eerste aanblik veel indruk op haar maakt. 
De groep bezoekt het thermenbad en heeft een gezellige dag. Maar alle gezelligheid is voorbij als een van de schoonmakers het levenloze lichaam van een jonge vrouw aantreft.

Over de schrijfster:
Linda van Rijn is na haar studie Literatuurwetenschappen in de reisbranche gaan werken. Eerst in het buitenland als reisleidster op diverse locaties en tegenwoordig als manager bij een grote toeristische organisatie. Al die jaren bleef ze geïnteresseerd in literatuur en schreef ze verhalen, maar nooit met het doel auteur te worden. Dat veranderde na het lezen van Cruise van Suzanne Vermeer.
Linda van Rijn schreef succesvolle literaire thrillers als Last Minute, Piste Alarm, Blue Curaçao, Winter Chalet, Viva España, Off Piste, Villa Toscane, Ski Resort en de minithrillers Vakantievrienden en Voetbalvrouwen. .

Mijn mening over het boek:
Leuk begin, leuke hoofdpersoon, mooie opbouw. helaas halverwege het boek, gaat het over, vanuit een ander perspectief, krijg thet verhaal een ander verloop. Erg jammer. De laatste 50 bladzijde vind ik niet boeiend. het is al snel duidelijk wie het heeft gedaan, jammer en zonde van het boek.
Had er andere verwachtingen van.




Simone van der Vlugt- Nachtblauw -febr 2016

Recensie







Flaptekst:

Een meeslepende roman over de ontstaansgeschiedenis van Delfts blauw Na de dood van haar man wordt Catrijn huishoudster bij de familie Van Nulandt. Ze is er op haar plek en kan de vrouw des huizes ondersteunen tijdens haar schilderlessen. Catrijns verleden achtervolgt haar echter en ze moet op zoek naar een andere betrekking. Ze komt terecht bij Evert van Nulandt in zijn plateelfabriek in Delft, waar haar schildertalent op waarde wordt geschat. Er breken woelige tijden aan. Catrijn overleeft in 1654 de Delftse donderslag die de binnenstad in puin legt ternauwernood en daarna staat ze voor een levensbepalende keuze tussen haar hart en haar hoofd. Wacht ze op haar grote liefde, die voor jaren de zee op gaat, of kiest ze voor de man die haar zekerheid kan bieden? Simone van der Vlugt verweeft het meeslepende verhaal van Catrijn met een intrigerende periode uit de Nederlandse geschiedenis: de Gouden Eeuw, waarin handel, wetenschap en kunsten een enorme vlucht namen.




Mijn samenvatting:

Mooi verhaal, uit het oude Delft..mooie roman met een vleugje spanning..leest zo mooi, van Simone vd Vlugt, net alsof je er zelf bij bent. 


Na de dood van haar man wordt Catrijn huishoudster bij de familie Van Nulandt. Ze heeft het naar de zin en zou graag blijven , maar dat is helaas niet mogelijk door iets uit haar verleden. Ze gaat op aanraden van de familie naar Delft en gaat werken in de plateelfabriek van Evert. Waar haar talent voor schilderen wordt gewaardeert en ze als vrouw, ook mee mag doen. En dit is heel bijzonder. Ze overleeft in 1654 de grote Delftse donderinslag. Dan in het ziekenhuis ziet ze Evert weer...en zal ze moeten kiezen..haar hart volgen..of de man volgen waar ze het zo leuk en fijn mee heeft. Ze maakt haar keuze..en geniet..maar daarna volgt er toch weer tegenslag....zal Catrijn alle tegenslag doorstaan?

De elementen:

De cover ziet er mooi uit, met een afbeelding van een dame in blauw, in een enigszins historische outfit, ze wend haar hoofd af en kijkt ergens naar. Waar kijkt zij naar?  


De titel Nachtblauw, zal iets te maken hebben met het Delfts Blauw. De schrijfstijl is 3e persoon.

Mijn mening over het boek:


Het boek vond ik een prachtige vertelling uit een eerdere tijd. Simone van der Vlugt schrijft mooie boeken, deze in fijn taalgebruik, waarbij je het verhaal als een film voorbij ziet komen. Ook dit boek heeft mij positief verrast. Ik vond het echt prachtig. Gezien Delft hier dichtbij ligt, kon het verhaal zo ook als een film aan mij voorbij gaan..en in gedachte liep ik daar ook tussen.





Over de schrijfster


Simone van der Vlugt (1966) is een van Nederlands grootste thrillerschrijfsters. Van haar thrillers werden in totaal twee miljoen exemplaren verkocht. Simone van der Vlugt is het pseudoniem van de uit Hoorn afkomstige Simone Watertor. Al op jonge leeftijd wist ze dat ze schrijfster wilde worden en op haar dertiende stuurde ze voor het eerst een manuscript op naar een uitgever. 

Na haar debuut voor volwassenen: De reünie in 2004 volgden Schaduwzuster, het laatste offer, Blauw water, Herfstlied, Op klaarlichte dag en In mijn dromen.
Haar boek Blauw water stond wekenlang op nummer 1. En is ook zeker een aanrader. Het verhaal greep mij zeer aan. 



Mijn waardering: 

Erg genoten van het boek, prachtig, het krijgt 4 sterren! 







Jet van Vuren- Bed & Breakfast -april 2016

Jet van Vuuren- Bed & Breakfast

Als Myrthe Nieuwlandt na de dood van haar vader, de wijngaard in de Achterhoek erft, veranderd haar leven totaal. Ze verruilt haar leven als geschiedenis docent  Ze gaat hierdoor een ander leven leiden. Rustig, als wijnboer op het platteland. Plots leest ze in de krant dat haar moeder is overleden, die ze al een tijd niet heeft gezien. En waarmee ze ook geen contact meer heeft. Ze besluit naar de begrafenis te gaan.

Op de begrafenis ontmoet ze haar "halfzusje" Eva die van het leven geniet en totaal anders is dan Myrthe. Als daarna de bel gaat staat echter Eva plots bij haar op de stoep, met koffertje en al. Eva komt een tijdje bij haar wonen gezien haar huidige situatie..ze zit midden in een scheiding. Myrthe bied haar onderdak en wil haar wel leren kennen.

Eva blijkt naast een aardige en charmante kant, ook iets vreemds over zich te hebben. Zo is ze wild enthousiast over dingen en zo weer niet. Ze overtuigt Myrthe ervan om een Bed & Breakfast te beginnen. De klussers staan al op de stoep voordat Myrthe hier definitief iets over heeft gezegd. Gedurende het boek wordt de duistere kant van Eva steeds duidelijker..gebeuren er bijzondere voorvallen..en loopt het toch goed af..al hoewel..

Jet van Vuuren is een pseudoniem van een Nederlandse thrillerschrijfster H. De Groot, die werkzaam was als beeldend kunstenaar en boekhandelaar, debuteerde in 2011 als Jet van Vuuren met de thriller ‘Zomerdruk’. Daarvoor had ze tweemaal de verhalenwedstrijden van dagblad Trouw gewonnen, waarmee ze een masterclass van Kristien Hemmerechts kreeg.

Het boek Bed & Breakfast ziet er spannend uit: een vrouw in een auto, die via omwegen aan het eind van de weg naar een mooi landhuis zal afreizen. Met in de lucht een grimmig wolkendek. Zo is het verhaal ook, met een flinke omweg komen we toch bij het eind..en met een flinke omweg en wat donderwolken, komt Myrthe tot een ontdekking over een belangrijk iemand uit het verleden.

Het boek heeft een mooie prettige schrijfstijl. Er lopen 2 tijdslijnen door elkaar, maar dit is goed te volgen. Als je eenmaal in het verhaal zit, wil je het graag verder lezen. Ik vind het een aanrader!

Het krijgt daarom 4 sterren.



Recensie:In het spoor van de eclips, van Bronagh Curran

Titel: In het spoor van de eclips
Auteur: Bronaugh Curran

Uitgeverij: Gottmer
uitgave: maart 2016
ISBN: 9789025761868 
 





maart 2016:

In maart deed ik mee, aan de Hebban actie en werd geselecteerd voor de leesgroep van dit leuke 

YA -boek. Een aantal items uit dit boeken trokken mij erg aan, dus vandaar dat ik mij aanmeldde, voor deze Young-Adult. 
Het lezen in een leesgroep is net zo leuk als ik dacht, en geeft ook nieuwe inzichten via de andere lezers. Sommige zaken vallen niet direct op, en dan heb je een "oh-ja"momentje. In dit geval ging het over de genoemde jaartallen, oa. die van de Eclips en dan de leeftijd van de hoofdpersonen. Jet van Vuuren vertelde laatst al, dat ze zo grondig onderzoekt naar de details en dat echt alles moet kloppen. 






Samenvatting:
Op het kaft van In het spoor naar de Eclips, staat een mooie maansverduistering, omringt door sterren in het heelal. Met daarbij een soort hobbelig routepad En zo gaat het verhaal eigenlijk ook, met pieken en dalen.  Nat woont met zijn vader en moeder en broer in het plaatsje Butte. Hij heeft het niet zo makkelijk thuis met zijn vader en broer, die als 2 handen op 1 buik zijn.  Omdat Nat stottert, mager is en qua houding wat onhandig is maakt hij moeilijk vrienden. Anderen maken daar misbruik van en een naar incident, zijn ze genoodzaakt te verhuizen en moet hij nu dan naar zn 7e school in Montana Manhatten.

Op de nieuwe school wordt hij opgevangen door Chet een soort leider een jongensgroepje.  In een ontgroeningspoging, moet hij een bal gaan halen bij het huis van de oude man Quincy. Er wordt van hem nare dingen gezegd. Nat gaat het huis binnen, Quincy is hier niet op gesteld en bezorgd hem een blauw oog. De kijker valt kapot. Na 2 weken komt Nat terug, bij Quincy om zijn excuus aan te bieden en een vriendschap ontstaat. Hij leert Quincy kennen, een 65 jarige kluizenaar, die vroeger als onderzoeker werkte aan de universiteit en nu A.L.S. heeft. Nat heeft thuis niet echt een “warm thuis” en gaat veel naar Quincy voor een potje dammen of om kennis te delen. Quincy heeft een stille wens de Eclips te gaan zien en ze maken een plan om deze Eclips in Hopkinsville te gaan zien. Quincy heeft hier 35 jaar op gewacht. Nat ziet een kans om de rode Mustang van zijn vader hiervoor mee te nemen, en Celeste weet hij over te halen om in deze auto te gaan rijden. De roadtrip kan beginnen. Na enkele dagen via motels en hotels, komen ze op de plek aan. Maar dan gebeurt er iets tragisch…

De elementen:
De cover oogt mooi, er s
taat zoals eerder vermeld een mooie maansverduistering, omringt door sterren in het heelal. Met daarbij een soort hobbelige weg. waar gaat deze weg heen? We gaan het zien.
De titel "In het spoor van de eclips" maakt erg nieuwsgierig. Normaal lees ik niet over een eclips, dus ben ik al nieuwsgierig geworden.

Schrijfperspectief: het verhaal wordt verteld in de 3e persoon, en vertelt over hoofdpersoon Nat, en zijn vrienden Quincy en Celeste. Met ieder zo hun eigen achtergronden.

Mijn mening:
Bronnagh Curran heeft hiermee een mooi verhaal geschreven, in vlot taalgebruik, mooie zinnen met vele thema’s ( pesten, vriendschap, geluk),  en een lach een traan. Een van de thema’s is vriendschap. Nat wordt gepest, hij stottert, is niet een van populaire jongens. En kan ook geen echte steun vinden bij z'n ouders, die ook druk zijn. De ontgroeningstest, om bij “pedo Quincy”een bal te gaan halen, levert hem iets moois op: een mooie vriendschap met Quincy en Celeste. Met Quincy,  een oude man met A.L.S., heeft hij lange gesprekken, over nieuwe dingen, over dammen en andere zaken. Quincy neemt hem zoals hij is en dat voelt goed. Hij kan dan even zich zelf zijn. En dat is echt heel mooi, voor zulke verschillende hoofdpersonen. Nat bepraat Celeste om mee te gaan, ze gaan op reis en houden echt rekening met elkaar. Prachtige ontwikkeling van deze hoofdpersonen. 

De schrijfster:
Bronagh Curran is een Ierse schrijfster die in 2015 debuteerde met The path of Totality, wat in 2016 in Nederland werd uitgegeven als Het spoor van de Eclipse.  Ze heeft met dit boek een mooi verhaal neergezet,  goede verhaallijn, die op sommige momenten zeker een aantal lezers zal verbazen of ontroeren. De personages worden goed beschreven, zodat je echt meegaat op de roadtrip. Nat en Celeste doen er alles aan  om zo de wens van Quincy te vervullen en de lezer gaat ook echt mee naar de Eclips.