vrijdag 29 juli 2016

recensie Trudi Rijks- De weg van het water

-Recensie

Titel: De weg van het water
Auteur: Trudi Rijks
Uitgeverij: Boekerij
Uitgave: januari 2016
ISBN:9789022575826

gelezen voor leesgroep Vrouwenthrillers




Flaptekst:
De gescheiden veertiger Floor Postma is bewindvoerder van haar jongere zus Bente, een voormalig fotomodel, die met korsakov in een verpleeghuis is opgenomen. Op een dag ontvangt Floor een dagvaarding waarin haar zusje wordt gesommeerd twee ton te betalen aan een onbekende, die zich beroept op een schuldbekentenis. Als blijkt dat haar zus slachtoffer is van een oplichter, moet de flegmatieke Floor, aangespoord door haar dochter, in actie komen. Nadat ze de rechtszaak heeft gewonnen, kan ze weer opgelucht ademhalen. Maar dan wordt Bente uit het verpleeghuis ontvoerd. Floor moet tot het uiterste gaan om haar zus te redden, én de geheimen uit haar verleden te ontrafelen.


Samenvatting:
Bente en Ram zijn getrouwd en leven als celebrities. Het gaat slecht met de zaken en Ram komt plotseling te overlijden. Bente blijft alleen achter, grijpt naar de drank en krijgt het syndroom van Korsakov. Haar grote zus Floor krijgt de bewindvoering over haar zaken. Maar zij is herstellende van een Burn-out. Het is een nogal grote klus, om alle zaken over te nemen en de woning leeg te halen. Ook de poststukken moeten doorgenomen worden. Ze vraagt de hulp in van haar dochter Kim, als ze een brief in handen krijgt. Het blijkt een dagvaarding. Dat kan toch niet waar zijn, denk Floor. Ook Kim denkt haar het zijne van. Ze duiken in de poststukken en doen een aantal ontdekkingen. Dat is het begin van een spannend verhaal: hoe meer ze ontdekken, hoe meer ze terecht komen in een soort spinnenweb van duistere zaken. 

Komt dit nog goed? Je leest het in > De weg van het water.


Elementen die de schrijfster gebruikt:
Een verklaring voor de titel: De weg van het water..is te vinden in hoofdstuk 10: “Wu Wei..doen door niet te doen, de weg van het water..Het is een soort lijfspreuk van Floor.  De cover toont een landschap met sneeuw en 2 personen, wie zijn dit? Is het Floor en haar zus?

De weg naar het water wordt verteld in de 3e persoon, er zijn verschillende verhaallijnen, zo lezen we over Floor, over haar dochter Kim, en over de dader zelf. Het boek is verdeelt in 3 delen.

In deel 1 lezen we over Floor die de bewindvoering krijgt van haar zus Bente. Bente zit nu in een tehuis. Haar woning staat leeg. Floor en haar dochter Kim nemen de poststukken door en komen een dagvaarding tegen. Hoe kan dit nou, zegt Kim.

In deel 2, komen Floor en dochter Kim er achter dat er kwaad volk achter Bente aan zit. En gaat het verhaal hier dieper op in. De spanning komt nu ook echt op gang en wordt goed opgebouwd.
In deel 3, zitten we midden in deze spanning. Komt het allemaal goed met Bente? En krijgen we antwoord op de vraag: is Floor op tijd om e.e.a. recht te trekken?.


Trudi Rijks heeft met dit mooie boek een goed verhaal neergezet. Met mooie zinnen, vertelt zij over Floor en Kim. Het trekt als een echte film aan je voorbij. Je kan het bijna ruiken. Je zit op het puntje van je stoel te lezen..want eenmaal aan het lezen..maakt het verhaal zeker nieuwsgierig naar het einde. Je kan dan ook bij deel 3 niet meer stoppen met lezen. Het boek heeft deze opbouw ook nodig. Het begint als een mooie roman, en gaat stapje voor stapje een level hoger qua spanningsboog.
Er zijn verschillende personages, maar Floor trekt mij het meeste aan, al kan ik mij in de actieve houding van Kim ook erg herkennen. Floor is herstellende van een Burn-out. Zij kan niet gelijk in actie komen en schuift veel zo van tafel. Maar komt uiteindelijk goed in actie. En ontwikkelt zich zo tot een actie-persoon.




De thema’s uit dit boek zijn:
Liefde: van Floor voor haar zus Bente
Verdriet: Floor is herstellende van een Burn-out, ze heeft soms moeite met zaken direct beet te pakken. Ze raakt daardoor in paniek.
Dood: De echtgenoot van Bente is overleden, Bente mist hem erg.
Teleurstelling: enkele personen maken misbruik van de goedheid van Bente
Het duurde eventjes voordat het verhaal echt opgang komt. Het heeft een aanloopje nodig. Maar eenmaal in het verhaal weet het je zeker te raken en krijg je respect voor de aanpak van Floor.






De schrijfster:
Trudi Rijks is cum laude afgestudeerd in de wijsgerige en historische pedagogiek. Eerder verschenen van haar hand twee literaire romans en een aantal korte verhalen. Bij uitgeverij Contact debuteerde zij in 2000 met de roman Doos van Pandora. In 2005 verscheen Zeetijding, een profetische roman over de gevolgen van de stijgende zeespiegel voor een eiland in de Stille Zuidzee.
Zij werkt als gedragswetenschapper in het onderwijs. Zij is expert op het gebied van hulpverlening waarbij loyaliteit in familieverband centraal staat. Haar psychologische en relationele inzichten komen dan ook terug in haar thriller De weg van het water (2016). Zij schreef hiervoor 2 literaire romans.


De verwachtingen:
Bij het zien van de cover krijg je een ander gevoel over het verhaal. Het cover geeft het gevoel dat Bente en Floor ergens naar kijken. In een diepe mist turen 2 figuren naar de overzijde. Een dikke pak sneeuwt omringt hen. De flaptekst laat doorschemeren of er iets uit het verleden van Floor uitgediept moet worden. De verwachtingen waren dus anders. Na het lezen van het boek, is de cover helemaal duidelijk. Het is een prachtig verhaal, met mooie verhelderende zinnen weet Trudi Rijks mij zeer te raken. Het boek heeft mij dan ook positief verrast.


Waardering:

"Het boek is met groot plezier gelezen: Het boek krijgt 3,5 sterren."


Originaliteit: 4
het is een origineel verhaal, het thema "identiteitsfraude" & het ontvangen van onterechte aanmaningen" is dan ook actueel.
Verhaallijn: 3
Mooi verhaal, goed opgebouwd, met mooie zinnen.
Spanning: 3,5
De spanning is aan het begin nog niet zo aanwezig, maar naarmate het verhaal vordert wordt de spanning voelbaar. 
Plot/ Clou: 4
Mooi plot, halverwege krijg je wat indrukken maar aan het einde wordt de plot dan ook echt duidelijk.

Einde: 3
Goed afgerond einde. Alles wordt duidelijk en voldoende uitgewerkt.


Het boek was mooi, maar daar bleef het bij. Daarom geef ik het 3,5 sterren.