woensdag 25 januari 2017

Aan het lezen: Alex Marwood- Waar is ze-


Boekentip:
Nu aan het lezen....en het verhaal is al echt heel spannend!


Titel: Waar is ze
Auteur: Alex Marwood
Uitgave: januari 2017

Genre: Thriller
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022579206





Flaptekst:
"Sorry voor deze algemene mail, maar ik heb jullie hulp hard nodig. Mijn peetdochter, Coco Jackson, verdween uit het vakantiehuis in Bournemouth waar ze met haar familie verbleef in de nacht van zondag op maandag 29/30 augustus. Opeens was ze er niet meer. Coco is drie jaar oud."  -Als Coco, een van een tweeling, tijdens een familieweekend verdwijnt, ontstaat er mediahype. Haar ouders zijn rijk en invloedrijk, net als alle vrienden met wie ze op vakantie waren dat weekend aan zee. Wat is er echt met Coco gebeurd? Twaalf jaar later komt het gezelschap weer bij elkaar voor een herdenkingsweekend. Coco's vader is overleden en de onderhuidse spanning is voelbaar. De donkerste geheimen worden langzaam blootgelegd...

>>Het lees heel prettig, dus gauw weer verder, recensie volgt snel.

vrijdag 20 januari 2017

Stuart Neville- Het bloed kruipt

Recensie


Titel: Het bloed kruipt
Auteur: Stuart Neville
Uitgeverij: A.W. Bruna Uitgevers

Genre: Psychologische thriller
Uitgave: augustus 2016
ISBN: 9789400507203


{ "Twee broers onafscheidelijk, welke geheimen houden zij schuil? "} 










Samenvatting:
Als Ciaran na 7 jaar uit de gevangenis komt wordt Paula Cunningham aan hem toegewezen als reclasseringsambtenaar. Zij moet hem begeleiden bij zijn terugkeer in de maatschappij. Ze haalt hem op, vanuit de gevangenis en brengt hem naar zijn verblijfplek. Hij is het gewone leven helemaal ontwend en wil eigenlijk alleen maar zijn broer Thomas weer zien. Die is 2 jaar ouder dan Ciaran en heeft ook in de gevangenis gezeten. Ze zijn onafscheidelijk.

De broers hebben een nare jeugd achter de rug. Nadat hun vader is verongelukt, Ciaran was toen pas 4 jaar oud, duurde het niet lang of kwam jeugdzorg om de broers uit huis te plaatsen. Moeder kwam daarna te overlijden. Van pleeggezin naar pleeggezin werden zij toen grootgebracht. Maar de broers zijn erg aan elkaar gehecht. Tot het moment dat een grote schok teweeg brengt: de stiefvader van de broers wordt dood aangetroffen.. alles lijkt erop dat ze het beide hebben gedaan, maar Ciaran neemt de schuld op zich.

DSI Flanagan die zich toentertijd met de zaak bezig hield, toen als jonge rechercheur, heeft altijd gedacht dat er meer achter zat. Helaas kon ze niet voorkomen dan ook Ciaran de gevangenis in moest. Ze heeft veel pogingen gedaan, om na zijn arrestatie ook over Ciaran zijn vertrouwen te winnen. Helaas kreeg dat toen niet de goede afloop als verwacht. Nu ze ook weer met hem te maken krijgt .. zou ze de vragen die ze nog heeft graag beantwoord zien. Ciaran is haar op zijn beurt ook niet vergeten......


Kloppen de feite, of is er meer aan de hand? Je lees het in “Het bloed kruipt”.


De elementen:
De cover ziet er prachtig uit, daar ben ik ook een beetje op gevallen. Het toont spanning, mooie kleuren.. het nodigt uit om te gaan lezen. De titel vindt ik minder, ik had hier geen echte verwachting bij. De engelse titel vind ik mooier klinken en beter passen:  "Those who we leave behind.

“Het bloed kruipt” is geschreven in de 3e persoon, en je leest over de karakters steeds een ander stuk. We komen gedoseerd meer te weten over Paula, de reclasseringsambtenaar die Ciaran krijgt toegewezen. En over Flanagan, de agente (DSI) die Ciaran toen zo heeft ondervraagd. Ook het karakter Thomas al dan niet met psychotische buien wordt belicht. Het verhaal leest heel prettig, in mooie vloeiende zinnen. Er wordt niet teveel informatie weggegeven, zodat het een mysterieus verhaal blijft. De spanning is om te snijden,  bijna voelbaar in sommige scenes. Dat is heel mooi bedacht, je blijft aan het boek gekluisterd.

Mijn mening:
De schrijver  Stuart Neville heeft hiermee een prachtig mooi verhaal neergezet. Het is een spannend verhaal over 2 broers. Bloedverwanten. Gevormd door hun nare opvoeding, smachtend naar een beetje liefde, aandacht en warmte hebben ze alleen maar elkaar. Het is een mooi psychologische thriller, de suspense is aanwezig. De broers komen beide vrij, maar dan volgt er het ene drama na het andere. Het ligt er in begin al dik bovenop dat het misschien vroeger anders is verlopen. Maar is dat zo?

"Tijdens het lezen: >Mooie thriller, op sommige punten had ik er meer van verwacht. Dit is qua diepgang en de afloop. Tevens lijkt dit verhaal sterk op een eerder gelezen boek, maar de titel drijft nog even niet boven."


Absoluut genoten, er staat bij “voor de liefhebbers van ijstweeling”, alleen IJstweeling, van Tremayne is beter qua spanningsveld. Maar komt aardig in de buurt. Absoluut benieuwd naar het vervolg!!






De schrijver:
Stuart Neville is een Noord-Ierse schrijver geboren in Armagh. Hij is bij ons in Nederland nog vrij onbekend, maar daarbuiten zeker niet onbekend. Vooral bekend voor zijn roman The Twelve of, zoals het in de Verenigde Staten, The Ghosts of Belfast bekend is.
 Hij is novelist, en schrijver van korte verhalen in het genre “Mystery” en “Thriller”. En schreef al meerdere boeken, dit is zijn6e titel, en de eerste die in het Nederlands is vertaald. Het 7e is al verschenen, So say the fallen, het 2e boek, over DSI Flanagan, en ziet er net zo spannend uit, als het boek van de broers.


Mijn waardering:

Dit boek krijgt 4 sterren.
Originaliteit: 4
Spanning: 5
Plot / de clou: 4
leesplezier: 4
psychologie: 4
Einde: 4






vrijdag 13 januari 2017

Marelle Boersma- Blind Date

-Recensie

Titel: Blind Date
Auteur: Marelle Boersma
Uitgeverij: Crime Compagnie
Uitgave: Februari 2017
ISBN 13:9789461092069








"Wat kan er gebeuren als je een succesvol blog hebt en af en toe op Blind Date gaat?...meer dan je denkt! "




Samenvatting:
Moon, een single dertiger, werkt voor Tanja Talentenscouting, het is flink zwoegen, want baas Tanja is niet snel tevreden. Naast het werk heeft ze een succesvolle blog ( het Datingcafe), waarin ze vertelt over “dating”, ze kan daar al haar energie in kwijt. Na het overlijden van haar vader is ze in Utrecht gaan wonen.  Met haar moeder heeft ze geen contact. Wel met haar goede vriendin Amy, die ze al meer dan 20 jaar kent. Haar baas Tanja krijgt interesse om de succesvolle blog te financieren, en doet een aanbod. Zij weet alleen niet, dat Moon daar achter zit. Dit wil Moon graag zo houden.  Als Moon haar vroegere vriend Nick tegen komt, lijkt hij erg behulpzaam.  Hij wil veel zaken voor haar gaan regelen, maar of dat nou naar de wens van Moon is? Dat lees je in Blind Date!

"Wie heeft het op Moon gemunt? "



Elementen van het boek:
Blind Date is een vlotgeschreven thriller, geschreven vanuit 3 perspectieven. met af en toe een terugblik aan vroeger. Boven elke hoofdstuk staat geen nummer, maar de naam van de persoon: Het boek vertelt over Moon, Amy haar vriendin en over Tanja, de baas van Moon.



De titel “Blind Date” is een soort rode draad in het boek. En kan op verschillende manieren worden uitgelegd, ik ga geen spoilers noemen, maar slaat kort gezegd op Moon en haar blog.

De cover ziet er mooi uit, en laat een vrouw zien die wegloopt, en sluit goed aan bij het boek. Voor wie loopt zij weg? Voor een onbekende of demonen uit het verleden?


Schrijfster Marelle Boersma heeft hiermee opnieuw een mooi, vlotlezende, spannende thriller neergezet.  Met actuele thema’s zoals: Dating, Tinder, bloggen, ed.

Het verhaal wordt goed uiteengezet, de karakters worden mooi neergezet, maar hadden bij enkele meer diepgang mogen krijgen. Ook qua tijdsaanduiding miste ik dit soms in het boek. Het 2e deel bevat meer snelheid en spanning. De spanning komt nu echt op gang. Zeker ook omdat je de personen nu beter leert kennen. Het lezen vanuit de 3 personen is even wennen. Maar heb je het eenmaal door, dan is het een bijzonder en prachtig boek En leest het als een trein.


Mijn mening:
Blind Date is een prachtig boek, met een zeer actueel thema.  Meerdere eigenlijk. Steeds meer mensen zoals Moon zoeken via Tinder naar een afspraak, een date en mogelijk wat meer. Moon komt hiermee in een regelrecht psychologisch spel terecht...en is haar leven uiteindelijk niet meer zeker. Het verhaal is levensecht en geeft van een rustig begin een oplopende spanning, naar een superspannend eind! Vandaar dat ik het als 2e titel zou willen geven “Kijk altijd achterom”, wees voorzichtig.. met wie je op date gaat". Tevens gaat het over bloggen. Via de blog, kan je dus ook Blind Bloggen…heerlijk anoniem.. maar of dat zo slim is? Een prachtige keuze van beide thema’s.  



"Met plezier gelezen, genoten, een echte mustread!"




De auteur:
Schrijfster Marelle Boersma bekend van o.a. Vals Alarm heeft hiermee opnieuw een mooi, vlot lezende, spannende thriller neergezet.  Met actuele thema’s zoals: Dating, Tinder, bloggen, ed.




Marelle Boersma  is auteur en schrijfdocent. Ze schrijft boeken over actuele misstanden, vaak gebaseerd op waargebeurde verhalen van/ over slachtoffers. Met haar onderwerpkeuze beweegt ze zich daardoor op de grens van waarheid en fictie. Als schrijfdocent en schrijfcoach helpt Marelle aankomende schrijvers.


Beoordeling:       Blind Date krijgt 4,5 mooie sterren! 


Spanning: 4
Originaliteit: 5
Plot:5
Einde: 4
Themakeuze:5




Een ware mustread!




dinsdag 10 januari 2017

Het achtste leven (voor Brilka) - Nino Haratischwili

Recensie

Titel: Het achtste leven ( voor Brilka)
Auteur: Nino Haratischwili
Uitgeverij: Atlas Contact
Uitgave: Januari 2017
ISBN: 9789025448417


"Meeslepend familie-epos, dat past als een jas(ji)"







Flaptekst:
Een monumentaal, Tolstojesk familie-epos dat zes generaties omspant tussen 1900 en nu. Acht levens van één Georgische familie, beginnend in een klein stadje Tsibilli tussen Georgië en Azerbaidzjan, waar een getalenteerde chocolatier zijn dochters grootbrengt en en passant een recept bedenkt voor een verrukkelijke chocoladedrank met gevaarlijke krachten. Het brengt hem rijkdom en aanzien, maar dat betekent in die tijd ook al spoedig een gevaar.

Niza is de achterkleindochter van Stasia, een van de dochters van de chocolatier. Zij woont in Berlijn en vertelt op meeslepende wijze, maar ook met veel ironie en humor, de dramatische geschiedenis van haar familie en die van de ‘rode’ twintigste eeuw – een cruciale periode in de Europese geschiedenis – met de opkomst en ondergang van de Sovjet-Unie, het wegvallen van het IJzeren Gordijn en de perestrojka.





Het oude Tsibilli

{ “Stasia, zoals Anastasia altijd werd genoemd, was een knappe vrouw geweest, weliswaar niet zo buitengewoon en duizelingwekkend mooi als haar jongste zus Christine, maar op het moment van mijn geboorte was de schoonheid van mijn overgrootmoeder veranderd in iets surreëels, iets somnambuuls. Ze had het ballet herontdekt, wat haar weer jong maakte.  We vormden echt een geweldig paar” }


Elementen:
Het boek “Het achtste leven, voor Brilka” met prachtige cover, waar Nitsa wordt uitgebeeld, is geschreven in de 3e persoon en de “Ik”. Deze “ik” is de verteller Nitsa, die het hele familieverhaal vertelt aan Brilka. Uit meerdere perspectieven wordt het verhaal dus geschreven, en gaat over een grote tijdperiode ( 1900 – nu), en is een opeenvolgende vertelling van 6 generaties. Elk hoofdstuk gaat over een andere hoofdpersoon uit de familietree. Zeven personen in totaal. Wat tenslotte uitmondt in de persoon Brilka. Nitsa vertelt het hele familieverhaal dus voor haar.




{“Ik ben geboren op 8 november 1973, in een verder niet noemenswaardige dorpskliniek, in de buurt van Tbilisi in Georgië”.}


Mening:
Een korte mening, over dit boek met 1250 bladzijde, is helaas niet mogelijk, dus het is geen kort verhaal maar valt samen met de samenvatting:

Het verhaal leest heel prettig, door de mooie schrijfstijl, prachtige metaforen en leest soms wat stroef, doordat er ook veel over de oorlog wordt verteld, en je dit wel moet kunnen volgen. Gezien dit soms met een flinke vaart wordt verteld. Het verhaal heeft verschillende lagen. Hierdoor wordt er een “mooi tapijt geknoopt”.
Het verhaal speelt zich met name af in Georgië, een voor ons ver land, dichtbij Rusland, maar door de mooie vertellingen, toch heel dichtbij. In Rusland geloofde men in de macht van de overheid. Terwijl men in Georgië geloofde dat de machthebbers leugenachtig en corrupt waren. Een andere beleving dus.


{ “Wees vrolijk en opgewekt, want dat is de mentaliteit in dit land, van zwaarmoedige mensen houden ze niet in ons zonnige Georgië”}


De schrijver Nino Haratischwili heeft hiermee een prachtig mooi familieverhaal neergezet van een aantal generaties. Wat synchroom loopt met veel wereldgebeurtenissen die ook beschreven worden. Met veel thema’s die voorbij komen. Zo begint het boek bij het begin van de 20e eeuw:
Als de wereld bezig is, met een korte oorlog tussen Georgië en Rusland, en Rusland Georgië heeft ingenomen. Lezen we op het hetzelfde moment over Stasia, de dochter van de chocoladefabrikant. En de lievelings overgrootoma van Nitsa ( de verteller). Haar leven begint met veel liefde & romantiek, maar verloopt zeker niet gemakkelijk. Ze krijgt 2 kinderen Kostja en Kitty.  Haar man die wel wat jaren ouder is, moet veel weg om te dienen als luitenant. Ze wordt steeds teleurgesteld, als hij toch niet naar huis komt, en ze weer alleen zit, met de kinderen. Of als haar leven hierdoor dus anders uitpakt, en ze eigenlijk een carrière als danseres was begonnen. Gelukkig kan ze altijd nog naar haar zus Christine. Haar zus is een mooie verschijning en trouwt met een knappe man. Hij heeft relaties met belangrijke personen. Een van deze nodigt hij uit, voor een etentje bij hen thuis. De kleine man is zeer onder de indruk van Christine en vind haar erg aantrekkelijk. Naast feestelijkheden en gezellige uitjes, gebeuren en ook minder fijne en prettige zaken in het leven van Christine. Waar ze helaas altijd niet wat aan kan doen, vind ze zelf.


We lezen verder en het hele boek, zit zoals eerder gezegd, als een echt geweven tapijt in elkaar. Naarmate het verhaal vordert, krijgt de lezer inzicht in de barre tijden van de oorlog, maar ook besef dat men toch ook gewoon door ging met het bestaan. Stasia is daar een voorbeeld van. Die wilde niet altijd up-to-date zijn, met de erge dingen die er buiten gebeurde, en maakte dan liever nog een dansje in haar kamer. Zo doorstond een ieder de barre tijd, moeilijke perioden en met elkaar kwamen ze er vaak doorheen.  Helaas moest de een iets opofferen om te zorgen dat de ander kon blijven leven. Dat is helaas zoals het toen ging.







De karakters Stasia en Christine zijn belangrijk in het boek. De zoon van Stasia Kostja probeert door hard te werken in het zo corrupte land, voor de familie te zorgen en alles (financieel) te regelen. Eerst voor zijn zus Kitty. Daarna zowel voor zijn dochter Elene, als zijn kleindochters Daria en Nitsa. Het liep echter niet altijd zoals hij graag had gezien. De vrouwen zijn in de meerderheid, en hebben allen hun eigen keuzes te maken. Wat ook gebeurt.

Het prachtige boek, bestaat uit verschillende lagen. De familiesaga, mooie muziekstukken die genoemd worden, tijden van oorlog, personen die met een alias aan de tijd gehangen kunnen worden, “nare personen” uit de Russische oorlogsgeschiedenis, de gebeurtenissen uit oorlog in die tijd…de strijdbare vrouwen: noem het de opkomende emancipatie, de liefde voor elkaar, en nog veel meer.
En dan tenslotte is daar nog de bijzondere chocoladedrank, met geheime ingrediënten. Die op sommige moeilijke momenten voor elkaar werd gemaakt.

Het is een boek, wat je niet zomaar dichtslaat.. maar wat je voorzichtig sluit, en waaraan je nog vaak zult nadenken. “Het boek beklijft”.. je zal eenmaal uitgelezen de karakters van dit 1250 tellende boek gaan missen. En eenmaal dichtgeslagen, is het pakken van een zakdoek, de volgende actie.

Met groot plezier gelezen
. Het boek gaat als een echt theaterstuk aan je voorbij. Ik nomineer het als “beste gelezen boek van 2016”.
Het is de leeservaring van het jaar!!



De schrijver:
Nino Haratischwili (1983, Tbilisi) is romancier, toneelschrijver en regisseur. Ze is thuis in twee talen en schreef sinds haar twaalfde zowel in het Duits als het Georgisch. Ze woont in Hamburg en is regisseur bij een theatergezelschap.


Mijn waardering:

Dit boek krijgt 5 sterren:
als een boek mij in ontroering kan brengen, dan komt het in aanmerking voor 5 sterren.


Originaliteit: 5
Spanning: 4

Plot/ Clou: 4 
Leesplezier: 5
Psychologie: 5
Einde: 5





vrijdag 6 januari 2017

Ilse de Ruijter- Later als ik dood ben

Recensie- 

Titel: Later als ik dood ben
Auteur: Ilse Ruijters
Uitgeverij: The House of Books, imprint van Amstelhuijs
Gelezen voor de leesclub van ThrillZone
Uitgave: augustus 2016
ISBAN13: 9789044348132


"Sidderende meeslepend psychologische thriller"



Ilse de Ruijter schreef 2 jaar geleden haar debuut “De onderkant van sneeuw”.  Dit boek kreeg de Hebban Thriller Debuut prijs 2015. Dus de verwachting was groot, bij het lezen van dit boek.






Later als ik dood ben gaat over hoofdpersoon Elin, 36 jaar, die alles goed geregeld heeft. Ze heeft fijne ouders een lieve vriend waarmee ze en samenwoont. Als ze op bezoek gaat bij familie en krijgt ze een bericht te horen die werkelijk haar zo vertrouwde leven door elkaar gooit. Niets is meer zeker. Was alles een leugen? Wie is haar biologische vader? Ze gaat bij haar ouders langs om te vragen waarom de oude dementerende tante Toos zulke dingen heeft verklapt. Want.. die mocht eigenlijk niks zeggen. Haar moeder wil haar geen antwoorden geven. Weet ze meer of wil ze haar beschermen door niets te zeggen? Ze komt er niet verder mee en wil nu echt weten wie haar echte vader is. Haar moeder blijft maar zwijgen, tot grote frustratie van Elin. Dan neemt ze een abrupt besluit, verbreekt haar relatie, neemt een andere baan en gaat verhuizen naar een appartement dichtbij haar nieuwe werk. Door deze verandering hoopt ze aanwijzingen en antwoorden te gaan vinden.



{ "Ik ben uitgeschakeld. 
Ik ben 2 keer ik.Ik voel pijn en ik voel niets"} 


Op haar nieuwe werk, een tbs-kliniek, heeft ze het als sociotherapeut naar haar zin. Ze heeft leuke collega’s. Een van haar collega’s woont in de buurt en vindt haar wel meer dan leuk. Vind ze de aanwijzingen wie haar vader is? En hoe loopt het af met de collega? En voor wie krijgt ze warme gevoelens? Je leest het in de spannende thriller “Later als ik dood ben”.






Ilse Ruijters heeft hiermee een mooie psychologische thriller neergezet. We lezen over Elin en haar zoektocht naar haar verleden en haar roots. Verblind hierdoor komt ze in foute situaties terecht die grensoverschrijdend zijn. Ze weet dit maar gaat toch door...op zoek naar de antwoorden. En komt hierdoor tussen de psychologische spelletjes van de anderen terecht. Ook met de tbs-bewoners, die er niet voor niets zitten. De spanning is bijna voelbaar is..en neemt toe naarmate het verhaal vordert. Door het verschil in verhaalperspectief van heden, de flashbacks van het verleden en het deel over  “later” .. lezen we het “ik-verhaal” over Elin, haar moeder , haar vader, Rem en de anderen en komen we er achter hoe het in elkaar steekt, valt de puzzel langzaam in elkaar en komt het verhaal zo samen tot een heftig einde…met plottwist.

Genoten van het boek, een aanrader voor ieder die houd van psychologische spanning. Wachtend op haar volgende boek..zeg ik ...Well Done!







Ilse Ruijters 24 juni 1979) studeerde communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam, met als specialisatie media entertainment. Haar keuzevakken vulde ze in bij de faculteit Nederlands.

In 2008 won ze de IVIO Andries Greinerprijs, een aanmoedigingsprijs voor Flevolands schrijftalent. Dat betekende een boost voor haar schrijfcarrière. Ze zegde haar baan in loondienst op, kocht van het prijzengeld een nieuwe laptop en ging als freelance publicist aan de slag.

Met De onderkant van sneeuw debuteerde Ilse in 2014 als thrillerschrijfster. Deze huiveringwekkende psychologische vrouwenthriller kwam uit bij The House of Books en werd bekroond met de Hebban Thriller Debuutprijs.



Gehele waardering:   Ik geef het boek 4 sterren!

Spanning: 4
Plot: 5
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 3  (> moet altijd wennen aan een ik-boek) 

Originaliteit: 5
Psychologie: 4