vrijdag 10 maart 2017

Lydia van Houten- Het vervloekte huis

Recensie


Auteur: Lydia van Houten
Titel: Het vervloekte huis
Genre: Mysterie-Thriller
Uitgeverij: Kabook Uitgevers
Uitgave: 1e druk, juni 2016









Samenvatting:
Mika is een 43-jarige journaliste en gelukkig getrouwd met Steven. Ze hebben een zoon Jason. Dochter Valerie is een kind uit een eerdere relatie van Mika. Als haar man zelfmoord pleegt, is ze ontroostbaar. Ze heeft veel verdriet. Na het plote overlijden van Steven, vinden ze een afscheidsbrief. Daarin leest Mika dat Steven hen een huis in Canada heeft achtergelaten. 8 Maanden na het overlijden  verhuist ze met haar kinderen naar Canada. Daar wil ze in alle rust aan haar boek gaan schrijven en de dingen gaan verwerken.

Het is natuurlijk wennen aan de nieuwe omgeving, nieuwe buren en dergelijke. De buren blijken erg aardig te zijn. Dat komt goed uit, want als Mika op een avond haar zoon wil roepen en naar de steiger loopt, valt ze in het water en ze kan niet zwemmen. Gelukkig is de buurman net op tijd, om haar te redden. Al snel blijkt er vroeger iets gebeurt te zijn, wat de bewoners van Rocky Roads graag willen vergeten. Mika blijft als echte journaliste maar vragen stellen, maar of dat nou zo slim is? En waarom is de hond opeens verdwenen? Je leest het in Het vervloekte huis.



{ "Ik trok mijn kraag hoog op, tot over mijn oren, om  mijn gezicht te beschermen tegen de bijtende kou. Ook la was het ruim 8 maanden geleden, de frustratie verdween niet. De woede kroop omhoog, als een knoop zat het om mijn maag. In het begin was er die tergende machteloosheid. Daarna verdriet."} 


De elementen:
De cover ziet er indrukwekkend uit, de achtergrond zwart met oranje krassen, welke oude krassen? Het ziet er geheimzinnig uit.
De titel “Het vervloekte huis” is kort maar krachtig, waar het verhaal in het kort over gaat. De schrijfstijl is erg prettig, het boek leest als een trein. Het is een meeslepend verhaal, het pakt je gelijk goed beet. Op sommige momenten was er humor, wat het lezen erg leuk maakt. Al gebeuren er ook nare dingen, die eigenlijk het daglicht niet kunnen verdragen. Het thema gaat daar eigenlijk ook over, nare en duistere zaken die niet boven tafel mogen komen. En die zaken gaan erg ver en zijn bruut en gruwelig. De hoofdpersonen worden goed uitgewerkt, zodat alles duidelijk is en geen losse eindjes ontstaan.

Het is een verhaal over verdriet van een overleden dierbare echtgenoot, tegenwerking van de dorpsgenoten, spannende momenten als Jason iets in het huis hoort en daarna de hond is verdwenen. Over hulpeloosheid van Mika en het gevoel van “wie nog te vertrouwen” en wie niet.

Mijn mening:De schrijfster Lydia van Houten heeft hiermee een pracht van een spannend verhaal neergezet. In een prettig lettertype en in niet al te lange hoofdstukken, vertelt zij over Mika en haar 2 kids in Canada. En de besloten gemeenschap van Rocky Roads. Hoe zij kennis maakt met de bewoners, die al dan niet blij zijn, met haar komst. Het is een verhaal, dat je pakt en dat je meeneemt, naar steeds een hoger level, qua spanning.

Het is een prachtig boek, een smulboek, een regelrechte pageturner tot de laatste bladzijde.





De auteur:
De schrijfster Lydia van Houten (1972. Amsterdam) startte haar freelance carrière in 2003. Begin 2005 schreef ze haar eerste jeugdserie Teken van Drie. Er kwamen (internationale) freelance opdrachten binnen, vooral voor prentenboeken. De serie Goedenacht kleine Maan werd internationaal uitgegeven. Vanaf 2015 concentreert Lydia zich op het schrijven van thrillers. In 2016 verscheen haar tweede bloedstollende thriller Het vervloekte huis. Een literaire thriller met een bovennatuurlijke mystieke ondertoon. Lydia woont met haar man en drie kinderen in Westervoort.



Mijn waardering:

Dit boek krijgt 5 sterren.
Originaliteit: 5
Spanning: 5
Plot / de clou: 5
leesplezier:  5
psychologie: 5
Einde: 5