dinsdag 25 april 2017

Lydia van Houten- Prooi

Recensie


Titel: Prooi
Auteur: Lydia van Houten

Uitgeverij;Kabook Uitgevers
Genre: Psychologische thriller
Gelezen als vooruitleesexemplaar, voor Kabook Uitgevers .
Verkrijgbaar vanaf: 9 juni 2017


Allereerst mijn dank hierbij aan Kabook Uitgevers & Lydia van Houten, voor dit boek dat als proefexemplaar is gelezen. Dus nog voordat het uitkwam. Helemaal top!






*** Van Houten heeft hiermee bewezen, dat next level gewoon mogelijk is ***
















Beste Lezers,


Van de uitgeverij mocht ik dit prachtige boek alvast vooruitlezen. Omdat ik zo genoten heb van het vorige boek "Het vervloekte huis", was ik vol verwachting. En...is deze verwachting waargemaakt? Lees snel verder.. 


Eigen samenvatting

We maken kennis met Evelyn, ook wel Eve genoemd. Ze komt uit een goed milieu en na een zware periode gaat ze studeren in London. Ze is wat slordig van aard en naïef in haar keuzes. In London gaat ze wonen in een studentenhuis. Joy is degene die het huis beheert en ze zijn geen dikke vriendinnen, integendeel. Joy gaat met Robin en Robin heeft een oogje op Eve. Hoe gecompliceerd is dat. Ze maakt zich ook niet geliefd bij Joy, want ze heeft geldproblemen.

Sinds haar intrek wordt Evy achtervolgd door nachtmerries en hallucinaties. Alleen medestudente en acteursdochter Lily-Rose Summers trekt zich het lot van de Nederlandse aan. Als Evy in de financiële problemen komt en haar huur niet meer kan betalen, stelt Lily-Rose haar voor aan familievriend en regisseur Martin Dumont. Hij biedt Evy een hostessbaan aan op zijn plezierjacht: Live X.

Dan komt er een dreigbrief en volgen er nare berichtjes en telefoontjes. Ze verdenkt haar bovenbuurman Justin. Maar kan het niet bewijzen. Want hij doet wel heel vreemd. Gabriel lijkt haar reddende engel, ze belt hem gelijk op, maar of dat nou zo slim is?.

{ "De pijn is zo erg dat ik niet meer de tijd krijg om stil te staan bij de vraag die steeds door mijn hoofd spookt: hoe ben ik in godsnaam hier verzeilt geraakt? Er is alleen de stekende pijnen de angst voor een nieuwe aanval."} 


De elementen

De cover ziet er spannend en mysterieus uit, een blauw oog, van een soort roofdier of wolf. De rest van het kaft is wit. Het ziet er mooi uit. De titel “Prooi”, als de wolf op iets jaagt, wat is dan zijn prooi? Het maakt nieuwsgierig. Door de titel zitten bloedspatjes. De vertelwijze is de ik-vorm. Eve vertelt vanuit de “ik”.
Het verhaal speelt zich met name af in het heden. Het boek is in 2 delen opgebouwd. Donker en licht. Al zijn er wel “donkere passages” in het deel wat Licht heet. In het donkere deel, weet Evy niet wie ze voor zich heeft en is ze wat hulpeloos. In het deel dat Licht heet, weet ze dit wel en komt ze tot een besef, wat de situatie totaal veranderd. Het boek krijgt meer vaart en stoppen met lezen is er dan niet meer bij. 

[Prooi of jager, wie vecht tegen wie? De inzet is groot. Wie wint en wie verliest.]

De hoofdpersoon Eve maakt zeker een ontwikkeling door. In het begin lijkt ze het eenvoudige hulpeloze meisje, maar eenmaal vast in een moeilijke situatie staat ze haar mannetje.

[Hungergames meets Lara Croft.] 

Van Houten weet opnieuw met het thema “Dark Places” & "Darkweb" een mooi meeslepend verhaal neer te zetten. Opnieuw gaat de hoofdpersoon iets ontdekken wat beter verborgen kan blijven. 
Eve, de in begin een beetje naïeve studente ontpopt zich als een ware Lara Croft om uit de handen te blijven van haar belager. Als hij begint met wat sms-jes weet ze nog niet wat haar te wachten staat. En weet ze ook helemaal niet wie ze voor zich heeft.

Eve komt terecht in een spinnenweb vol intriges en op een duistere plek, die beter verborgen kan blijven. Haar belager houd er niet zomaar mee op en blijft haar achtervolgen. Als een jager op een prooi. Dan komt Eve tot het besef, blijft ze prooi of wordt ze jager? Want alles is allemaal niet wat het lijkt.



[Met een zeer krachtige vaart, neemt Lydia van Houten je mee in het leven van Evy.]

Mijn mening over het boek

Van Houten schreef eerder Het vervloekte huis waarbij ook geheimen en zaken aan het licht kwamen die beter onder het oppervlak verborgen konden blijven. Wat nu totaal anders is, is de schrijfstijl in ik-vorm en de vaart van het verhaal.

Het boek Prooi, leest als een trein, maar dan werkelijk in sneltreinvaart. Je wordt vanaf het begin meegenomen in het leven van Evy en pas aan het eind bij het laatste station mag je eruit. Het is een prachtige thriller, met alle elementen, ook gruwelmomenten, zoals een thriller hoort te zijn.

Prachtig boek, genoten tot het laatste blad...wat een vibe!





De auteur

De schrijfster Lydia van Houten (1972. Amsterdam) startte haar freelance carrière in 2003. Begin 2005 schreef ze haar eerste jeugdserie Teken van Drie. Er kwamen (internationale) freelance opdrachten binnen, vooral voor prentenboeken. De serie Goedenacht kleine Maan werd internationaal uitgegeven. Vanaf 2015 concentreert Lydia zich op het schrijven van thrillers. In 2016 verscheen haar tweede bloedstollende thriller Het vervloekte huis Een literaire thriller met een bovennatuurlijke mystieke ondertoon. Lydia woont met haar man en drie kinderen in Westervoort.


Mijn waardering

Dit boek krijgt 5 sterren.
Originaliteit: 5
Spanning: 5
Plot / de clou: 5
leesplezier:  5
psychologie: 5
Einde: 5 

Mijn dank hierbij aan Kabook Uitgevers & Lydia van Houten, voor dit boek dat als proefexemplaar is gelezen. Dus nog voordat het uitkwam. Helemaal top!

.

Frederik Baas - Dagboek uit de rivier

Recensie


Titel: Dagboek uit de rivier
Auteur: Frederik Baas
Uitgeverij: Ambo Anthos

Genre: Literaire thriller
Uitgave: februari 2017

Pagina's: 241 bladzijdes.










***Het is werkelijk prachtig, als je zo kan schrijven***



Dagboek uit de rivier van Frederik Baas is een subtiele, ingenieuze thriller. Frederik Baas is een pseudoniem van Jan van Mersbergen, die eerder onder andere Naar de overkant van de nacht en De laatste ontsnapping schreef. Naar de overkant van de nacht werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs en won de BNG Nieuwe Literatuurprijs.


Samenvatting:
Barbara heeft na een nare tijd de knoop doorgehakt, en wil scheiden. Het ligt alweer een tijdje achter haar, als ze Robert ontmoet. Hij is uitgever van beroep. Ze hebben het leuk samen en plannen een vakantie. Het wordt een week in de Ardennen. Ze bedenken zich dat een van de auteurs een huisje heeft in de Ardennen, via hem huren ze een vakantieboerderij.

De schrijver/ verteller schreef een succesvol debuut, over zijn moeder. En kocht daar een huis van in de Ardennen. Nu is hij bezig met zijn 2e boek, maar dat duurt al 4 jaar eigenlijk. Hij wil het gaan hebben over het meisje wat 4 jaar vermist is. Maar het onderzoek loopt vast. En het boek nu ook. De komst van Robert gaf een beetje druk op het schrijfproces.

{ "Lezers duiden je aan de hand van wat je kunt of waar je woont: schrijver in de Ardennen. Uitgevers duiden je aan de hand van je gebreken. Het eerste waar een uitgever aan denkt: boeken. En dan denken ze niet aan de boeken die er al zijn maar aan een nieuw boek, en of dat er komt".} 

Barbara heeft de auteur eerder ontmoet op een debuutfeestje. Ze kunnen goed met elkaar overweg. Als haar zoon Rens zich gaat vervelen bedenkt ze een plan. Als Robert druk is met werk, gaan ze wandelen met de hond. Met zijn drieën lopen ze verder. In de buurt is een rivier. Barbara vindt toevallig wat briefjes, met tekst erop geschreven. Rens is gelijk alert en wil er meer over weten. Het lijkt erop dat ze van het verdwenen meisje zijn. Kan dat wel? Rens wil er meer van weten en zo komen ze ook gelijk langs het huis waar ze woonde. Maar of dat zou zo slim is?

{ "En hij noemde mijn naam, op een manier waaruit bleek dat ik een bekend figuur ben, een belangrijke schrijver. Gebeurt heel vaak met mijn naam. De status van: die moet je kennen. Alsof twee kabeltjes contact maakten, het lichtje ging branden, en daar was ik. Die schrijver in de Ardennen."} 


De elementen:
Het verhaal wordt verteld vanuit de perspectief van de schrijver die niet bij naam genoemd wordt. En dus verteller is van het verhaal. Hij is ook een karakter in het boek. De titel doet vermoeden, dat de schrijver vertelt uit zijn dagboek, aan de rivier. Maar gezien er iets gevonden wordt in de rivier dat lijkt op een dagboek, ligt dit dus anders. Het verhaal van Barbara en Rens wordt verteld in 3e persoon. En is prettig leesbaar. Eerlijk gezegd moest ik even inkomen, en ben ik 3x opnieuw begonnen aan de eerste hoofdstukken. Daarna kreeg het boek mij in zijn greep en kwam het verhaal in een stroomversnelling terecht.
   
 {‘Het wordt helemaal niks met dat boek,’ zei ik en ik stond op om te gaan koken. ‘Het klinkt alsof je het op gaat geven,’ zei Barbara. ‘Dat heb ik al gedaan.’} 

Mijn mening over het boek:
Frederik Baas , alias voor Jan van Mersbergen, heeft hiermee een mooie en verrassende literaire thriller geschreven. Wat begint als een rustige roman, die wat voortkabbelt, mondt uit in een waar mysterie en dat is heel knap gedaan.

In mooie zinnen weet Frederik Baas echt te boeien. Met hier en daar wat flashbacks komen de karakters goed tot hun recht en is het duidelijk. Zo is te lezen hoe de schrijver Barbara met zijn moeder vergelijkt. Een vrouw vol kracht en moed. Prachtig. Daarnaast beschrijft hij Barbara ook als een vrouw met een rugzakje, die steeds maar aan haar ex-man moet denken en dit niet kan loslaten. Aan Robert heeft ze een nieuw houvast. Langzaam komt haar geluk weer terug..of toch niet? Dat is de vraag. En de lezer blijft met meer vragen zitten en op zich is dat ook wel knap.

Frederik Baas is erin geslaagd een bijzonder stuk neer te zetten.
Aan het eind zit een plottwist van jawelste, bijna werd ik van mijn stoel geblazen, door een grote onverwachte golf..in die stroomversnelling waar ik al in zat. Het is werkelijk prachtig, als je zo kan schrijven. Ik heb er van genoten. 




{ "Een roman is een beeldende kunst. 
En een thriller is een puzzel"- 
Frederik Baas, op de site van Bookchoice.} 



Hebban 


De auteur:
Frederik Baas is de alias voor Jan van Mersbergen. dit is zijn thrillerdebuut.
Jan van Mersbergen (1971) schreef acht romans, een novelle, een verboeking en onder pseudoniem een thriller. Zijn romans zijn vertaald in acht talen, hij trad op in negen landen over de hele wereld, zijn werk ging op voor tien verschillende prijzen. Bekroond met: F. Bordewijkprijs (De laatste ontsnapping) en BNG Nieuwe Literatuurprijs (Naar de overkant van de nacht).


Waardering: 5 sterren.

Originaliteit: 5
Spanning: 4
Leesplezier: 5
plot/ clou: 5
einde: 5 +







Patricia Snel - Verblind

Recensie


Titel: Verblind
Auteur: Patricia Snel

Uitgeverij: Vliegende hollander
Uitgave: 2010
Genre: Psychologische thriller








*** Verblind door enig tijd of plek, wil je alleen maar doorlezen in deze prachtige pageturner.***





Beste Lezers,

wachtend op het vervolg van De Expat, heb ik haar debuut Verblind verslonden. 
Dus echt verslonden..want eenmaal aan het lezen, wil je alleen maar verder lezen.


Inhoud:

Na een vakantie met verloofde Mark in Ghana, bekijken ze samen de foto’s. Het was heerlijk, Sophie en Mark zijn een mooi stel samen. Ze hebben beide een goede baan en zijn klaar voor de volgende stap: trouwen. Maar na een kennismaking met de nieuwe eigenaar van de tennisclub Ben komt daar verandering in. Hij is heel charmant en al heel snel geeft hij Sophie alle aandacht.  Sophie vindt dit eigenlijk wel leuk en spannend en kan de verleiding niet weerstaan, steeds vaker wil ze hem zien. Dit gaat wel achter de rug om van Mark, die in vergelijking met Ben toch wel erg saai is. Het avontuur en de feestjes met Ben trekt haar steeds meer aan, of dat nu zo slim is? Lees je in Verblind, van Patricia Snel.


{ “Het huwelijk komt steeds dichterbij Ben. 

Hoe moet het dan met ons? “}


De elementen:
De cover ziet er mooi uit, een vrouw loopt in een mooie rode jurk de trap op. Ze heeft een beetje sexy uiterlijk, waar gaat zij heen? En naar wie?
De titel Verblind, doet een hoop vermoeden. Is Sophie verblind in haar uitjes en waarom stopt ze niet met haar geheime afspraakjes?  Patricia Snel heeft hiermee een mooi verhaal neergezet. De vertelwijze is de ik-vorm. Ik moet hier altijd even aan wennen, maar het is een fijne schrijfstijl zoals we van Patricia Snel gewend zijn. Het leest goed weg. Je zit meteen in het verhaal over Sophie, die Ben ontmoet. En eigenlijk gaat trouwen met haar grote liefde Mark. Ze is een beetje “verblind” door de avonturen die ze met Ben beleefd. Ze kan er moeilijk mee stoppen. Want het smaakt naar meer.

Mijn mening:
Het boek begint met een gedicht van Vladimir Nabokov, Lolita. De laatste zin hiervan is "Want jij deed je voordeel met mijn nadeel.. ". Dit gedicht heeft te maken met het verloop van het verhaal en de acties van Sophie ten opzichte van haar bijna-echtgenoot.

Patricia Snel neemt je mee in een bloedstollend verhaal. Eenmaal in begonnen is er geen houden meer aan, en wil je alleen maar doorlezen en doorlezen. Eigenlijk wil je Sophie laten stoppen, voordat er iets goed misloopt.
In heerlijke zinnen, met een verhaal vol bruisende actie, weet Patricia Snel opnieuw haar lezers te boeien.  Waar veelal mannen hun “kleine vriend” achterna lopen, zo loopt hoofdpersoon Sophie achter de spanning en het avontuur aan. Sophie laat zich meeslepen in een heel andere wereld. Je zou bijna zeggen “ho nou Sophie”, maar Sophie heeft ervan geproefd en is bijna verloren.

Het is een bijzonder spannend verhaal over liefde en verdriet, drugs en wiethandel, de spanning opzoeken en veel te ver gaan. 






De auteur:
Bestsellerauteur Patricia Snel groeide op in Gouda en studeerde in Leiden Italiaanse taal-en letterkunde en kunstgeschiedenis. Na haar studie werkte zij enkele jaren voor een marketing en communicatiebureau, richtte ze diverse bedrijfjes op en reisde o.a. een half jaar lang door Zuid-Amerika en Afrika. Voor haar debuut en bestseller Verblind (2010), dompelde zij zich onder in het leven van de wiethandel, liep mee tijdens het oogsten en was aanwezig bij het verhandelen. In 2006 verruilde Patricia de hoofdstad voor het platteland, het decor voor haar tweede roman De intrigant die in mei 2011 is verschenen. Sinds januari 2011 woont en werkt zij in Singapore. Haar derde thriller De expat is 4 februari 2013 verschenen. Zij geeft ook lezingen en workshops over het schrijverschap. Haar vierde boek, De jacht, is half mei 2014 verschenen.


Waardering: 4 sterren.

>>Voor de recensie van de Expat, zie verder op mijn blog. 



vrijdag 21 april 2017

Boekpresentatie Nathalie Pagie - Casa Familia

 20 april Boekpresentatie & signeren Nathalie Pagie






Beste Lezers,

We hebben er even op moeten wachten, maar daar is hij dan: het 2e boek in de serie en vervolg op Paradijsvogels, van Nathalie Pagie. Op 18 april jl kwam hij uit. Dat was dus op mijn verjaardag, haha. De boekpresentatie volgde op 20 april, bij Boekhandel van Kemenade & Hollaers, Ginnekenweg 54, te Breda. 
Dus daar moesten we zijn.




Floor ziet haar naam..



Mijn dochter Floor en ik gingen hier met de trein en bus naar toe, de reis duurde ongeveer 1,5 uur. ( eigenlijk wat langer, we vertrokken namelijk al om 16:15 uur, om de auto naar de garage te brengen, daarna reed er bijna iemand met de auto in de sloot, in |Delfgauw, waardoor de bus zeker 30 minuten stilstond.) Floor leest ook erg graag en kon zo mooie foto's maken. Ook voor Instagram.




prachtjurk in de etalage


Onderweg genoten wij nog van een heerlijke koffie bij Starbucks (what else?) en een broodje kip pesto. Afijn eenmaal aangekomen bij Boekhandel van Kemenade en Hollaers,
was de etalage prachtig versierd, met items van het nieuwe boek "Casa Familia". 

Tevens hing daar de nieuwe mooie jurk, met de prachtige afbeelding van de cover, als rok. Die Nathalie Pagie heeft gedragen op het boekenbal. Het thema was Paradijsvogels..
(Waar ken ik die naam ook al weer van??).

Een waar pronkstuk.







kado uitreiken aan Nathalie Pagie


Als eerste kochten wij een aantal boeken van Casa Familia, ook een aantal als kado voor vrienden en zocht ik daarna Nathalie Pagie op. Met groot enthousiasme werden we ontvangen, en kon ik haar mijn presentje aan haar overhandigen. Floor maakte mooie foto's.









Het was flink druk een goede opkomst en er was leuke live-muziek. 




De sfeer kwam er zo lekker in. Met hapjes en drankjes werden alle gasten ontvangen. Het was erg goed verzorgd.





Er werd gewacht tot iedereen er was en toen volgenden een toespraak van de boekwinkel zelf, de redacteur van Nathalie, Hajnalka Bata, de auteur zelf en tenslotte volgde er een filmpje.


Nathalie Pagie, bekend van De toneelclub, De campus en Paradijsvogels, begint met "We hebben een keuken", een heel belangrijk begin. Want het blijkt een moeilijk onderwerp. Natuurlijk gaat het daarna over het mooie 4e boek, de totstandkoming ervan en ze vertelt een korte inhoud. Diego en Tara gaan weer op pad en het belooft weer een spannend boek te worden. Tenslotte spreekt Nathalie Pagie uit, dat dit natuurlijk een topper gaat worden, met een megaverkoop dat zal leiden tot een grote bestseller.



Dan wordt meestal het eerste boek overhandigd aan een belangrijk iemand, maar het eerste boek..ja..waar is die eigenlijk?

Het filmpje wat daarop volgde was getiteld "waar is het eerste exemplaar"?. Dat was heel leuk gemaakt, Nathalie Pagie opende de eerste doos met boeken, maar waar was  nu het eerste exemplaar. Ze liep bijna stad en land af, winkel in en winkel uit..maar geen 1e exemplaar. Dus kijk snel in je boek, of het misschien het allereerste exemplaar is!




samen op de foto: Inki Kroon & Annette


Natuurlijk was het daarna tijd voor "signeren van de boeken & kletsen met..".en ontmoette ik ook superleuke boekenmensen. Er stond bijna een heel team van Thrillerlezers ( www.thrillerlezers.nl), zoals mijn heldin Inki kroon...Zij is samen met Miriam, sinds de zomer van 2014, de beheerder van Thrillerlezers. Naast een grote facebookgroep, gingen zij het blog beheren om met name de Nederlandse auteurs een podium te geven. Het blog is nu een groot succes, met mooie recensies, items en ander moois. En bijna dagelijks wel 2000 bezoekers. (aldus vermeld op de website van thrillerlezers.)





Hier een kiekje van Miriam, ook van Team Thrillerlezers. Zij leest al thrillers, "zo lange zij het zich kan heugen". Sinds de zomer van 2014 beheert zij samen met Inki Kroon Thrillerlezers, ze schrijft recensies,  interviewt schrijvers en gaat graag naar thrillerfeestjes...zo staat het vermeld op de website. 

Het was zo te zien heel gezellig en leuk deze mooie "thrillermensen" te kunnen ontmoeten.


Arno van den Kieboom & Annette


Ook ontmoette ik Arno van den Kieboom, de auteur van onder andere Wraak en Afkeer. Arno heeft zojuist zijn eigen uitgeverij opgestart, namelijk uitgeverij Keytree. 



Nathalie Pagie & Floor


Mijn steun en toeverlaat en tevens mijn altijd vrolijke, persoonlijke "fotograaf", Floor Overvoorde kocht hier een boek voor Yvon. 



Nathalie Pagie & Annette


Hierbij een kiekje van de eerdere boeken die gesigneerd zijn, De campus en De toneelclub.

Hierbij wil ik iedereen ontzettend bedankt voor de mooie avond die goed verzorgd was. In het bijzonder Nathalie Pagie.


Tot de volgende boekpresentatie!

Hartelijke warme groet, 
Annette Overvoorde
Birdys's Boeken










donderdag 20 april 2017

Binnenkort: Frederik Baas- Dagboek uit de rivier

Nu aan het lezen & beluisteren:


Titel: Dagboek uit de rivier
Auteur: Frederik Baas
Uitgeverij: Ambo Anthos
Genre: Thriller






Beste lezers,


Via de Anwb & Bookchoice kreeg ik dit boek. Via Bookchoice kan je het e-book bekijken, maar ook kiezen voor het luisterboek. Dat is heel bijzonder, want de stem maakt een beetje het boek. Ik ben er in begonnen, en het heeft nu nog geen thriller-gehalte. Maar het verhaal wordt wel goed opgebouwd. Zodra het uit is, volgt het hier op mijn blog!

Inhoud:
Na een aantal moeilijke jaren met haar man en een ingewikkelde scheiding kan het leven opnieuw beginnen voor Barbara. Samen met Rens, haar zoon van zeven, en haar nieuwe vriend Robbert gaat ze in de zomervakantie een weekje naar de Ardennen. Robbert is uitgever en een van zijn auteurs woont al jaren in deze streek en werkt daar aan zijn tweede roman. Zijn eerste was een overweldigend succes en dat legt een enorme druk op het maken van de tweede. Ze bezoeken hem en al snel ontstaat er vriendschap tussen de auteur en Barbara. Samen verzinnen ze een spel om Rens bezig te houden. Er is al jaren een meisje vermist in de streek en op basis van dat gegeven maken ze een spannende speurtocht. De speurtocht blijkt echter al snel in de richting van de werkelijkheid te wijzen...

Frederik Baas verkent de grenzen van de illusie en maakt met zijn ogenschijnlijk eenvoudige taal en verhaal diepe indruk.

Dagboek uit de rivier van Frederik Baas is een subtiele, ingenieuze thriller. Frederik Baas is een pseudoniem van Jan van Mersbergen, die eerder onder andere Naar de overkant van de nacht en De laatste ontsnapping schreef. Naar de overkant van de nacht werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs en won de BNG Nieuwe Literatuurprijs.

Binnenkort volgt de recensie op mijn blog. 



donderdag 13 april 2017

Binnenkort: Lydia van Houten- Prooi

Recensie in aantocht:


Titel: Prooi

Auteur: Lydia van Houten
Uitgeverij: Kabook Uitgevers
Verwacht: juni 2017

Beste lezers,

Jawel, met een plof viel hij dan door de brievenbus: Prooi.
Wat een prachtige cover, zo spannend en mysterieus..

Van Kabook Uitgevers mocht ik dit mooie exemplaar alvast vooruitlezen. Ik kreeg er helemaal kippenvel van..want lang naar uit gekeken. Ik ben ook erg trots, dat ik het al mag gaan lezen. Dus bedankt Kabook Uitgevers, ik ben er erg blij mee.









Flaptekst:
De Nederlandse studente Evelyn (Evy) Meyer woont samen met een groepje excentrieke jongeren in Londen, waar ze een kamer huurt in het huis van Joy McAllen, die haar familie tragisch verloor in een vliegtuigcrash.

Sinds haar intrek wordt Evy achtervolgd door nachtmerries en hallucinaties. Alleen medestudente en acteursdochter Lily-Rose Summers trekt zich het lot van de Nederlandse aan. Als Evy in de financiële problemen komt en haar huur niet meer kan betalen, stelt Lily-Rose haar voor aan familievriend en regisseur Martin Dumont. Hij biedt Evy een hostessbaan aan op zijn plezierjacht: Live X.


Dan is Evy getuige van een gruwelijke moord. Ze zit onder het bloed, maar vreemd genoeg kan ze zich niets herinneren. Dit is pas het begin van een reeks bizarre voorvallen...

>>het enige wat ik je nu al kan vertellen, is dat het leest als een trein!! 



Michael Foley- Leuk he ?

Recensie


Titel: Leuk he ?( De filosofie van plezier maken.)
Auteur: Michael Foley

Uitgeverij: Atlas Contact
Uitgave: april 2017

Gelezen als vooruit-exemplaar







"Het is een interessant boek, over het woord Leuk, dat inzichten geeft en kanten belicht,
zoals je het nog niet eerder zou bekijken"












Flaptekst:
Is het leuk om met velen te zijn? Of het nu gaat om een dancefestival, een vol strand, het carnavalsfeest of een pretpark, veel mensen genieten ervan en het wordt in reclames vaak als hoogst aantrekkelijk voorgesteld. Toch zijn er ook altijd mensen die zich in zo'n situatie alleen maar afvragen: hoe kom ik hier weg? En op dat moment is er altijd wel iemand die zegt: ‘Leuk hè?’ Michael Foley wil begrijpen waarom mensen zich graag in grote groepen verzamelen, maar ook waarom anderen dat moeilijker vinden. Waarom vindt hij zo weinig ‘leuk’? Waaruit bestaat de kunst van het plezier maken? Hij gaat te werk op de van hem bekende wijze: met veel humor maar ook met serieuze filosofische bagage. Hij onderzoekt allerlei dingen die mensen leuk vinden, en vraagt zich af hoe dat zo is gekomen en wat het zegt over de maatschappij. Hoezeer zit dit soort ‘fun’ in onze genen? Zijn het nieuwe rituelen? Welke leegte vullen we op?


*****

{ “Wat is leuk en waarom zijn er zoveel mensen die het zo hoog aanslaan en het zo fanatiek najagen? “}


*****

Eigen samenvatting:
Het boek van Foley geeft een filosofische blik op het woord “leuk” en alles wat daarom heen hangt. Hij gaat op zoek naar antwoorden, waar komt het woord vandaan? Wat betekent het? Engeeft antwoord op vragen als: waarom bevinden mensen zich graag in groepen? En waarom anderen dat moeilijker vinden.
Zo zegt Foley, is het woord “leuk” uitgegroeid tot een bijvoeglijk naamwoord dat elke vorm van plezier op een laagdrempelige manier beschrijft: een leuk gebeurtenis, een leuk iemand, ed. Maar kan ook een voor de hand liggend fenomeen zijn, zonder verdere verklaring.
Foley heeft vermoedens dat het woord nog niet zo heel lang bestaat ( na de 18e eeuw). En vertelt zijn bevindingen hierover. Hij geeft vele betekenissen met uitleg, en vind Leuk niet-individualistisch, maar sociaal. Daarnaast verbind hij het woord Leuk, aan verschillende onderwerpen zoals leuk en groepen, rituelen, dansen en humor. Hierbij geeft hij uitgebreid uitleg en geeft inzichten die een nieuwe blik op zaken geven. Zo blijkt Leuk ook met zijn tijd mee te gaan en heeft het een ontwikkeling meegemaakt. Wat toen leuk was, hoeft nu niet leuk te zijn.

*****

{ “Leuk is in veel gevallen een ervaring net als geluk, waar iedereen naar streeft, maar is vaag en ongrijpbaar”}


*****



De elementen:
De cover ziet er kleurrijk uit, en ziet eruit als een soort rollercoaster ..een snel karretje uit de achtbaan, die zeer binnenkort over de kop zal vliegen. De titel “Leuk he”, vind ik wat kort, maar dekt de lading wel. De schrijfstijl is prettig, maar ook wat zwaar en filosofisch. Er wordt uitleg gegeven over de verschillende betekenissen van het woord Leuk, en ook verschillende definities. Daardoor is het boek luchtig, maar toch ook weer niet. Foley heeft dit laatste opgelost door er de nodige humor toe te voegen. Het boek bestaat uit 4 delen, en begint met de definitie van leuk, en eindigt met Leuk beoordelen.

Mijn mening over het boek:
Michael Foley heeft hiermee een zeer interessant boek geschreven over het fenomeen “leuk”. Het is een bijzonder filosofisch verhaal en tevens een diepgaand onderzoek naar het woord “leuk”. Wat is leuk?, Waarom vind iedereen alles zo leuk? Waarom zijn groepen mensen leuk? Is leuk eigenlijk wel zo leuk?

*****

{ “Want stel je voor dat je Leuk afwijst, dat zou vergelijkbaar zijn als een soort verbanning uit de sociale netwerken. Het moderne alternatief voor de brandstapel”} 


*****

Het intrigeert Foley, om hier een heel boek over te schrijven en dat is te merken. Hij geeft uitleg over het woord en fenomeen “leuk”, gaat dieper op de materie in en heeft er een hele studie van gemaakt. Het boek leest prettig weg, en geeft per onderdeel nieuwe inzichten zodat de lezer op een andere manier tegen sommige zaken zal gaan aankijken. En dat is heel knap. Het is geen boek dat je snel uitleest, maar per hoofdstuk in gaat zodat de inhoud langer blijft hangen.

Het is een bijzonder boek!



Foto via www.michael-foley.net



Over de auteur:
Michael Foley is een Noord-Ierse schrijver en is woonachtig in London. En heeft al verschillende boeken op zijn naam staan. ( Absurde overvloed, en Lang leve het gewone.  “Leuk He”, of in het Engels: Isn’t it fun? Investigating the Serious Business of Enjoying Ourselves”. Met dit laatste boek wil hij ,Michael Foley, begrijpen waarom mensen zich graag in grote groepen verzamelen, maar ook waarom anderen dat moeilijker vinden. Waarom vindt hij zo weinig ‘leuk’?
Wil je meer van hem lezen of weten? Kijk dan op http://www.michael-foley.net/

Mijn waardering:

Dit boek krijgt 4 sterren, en is gelezen voor Uitgeverij Contact.,


















zaterdag 8 april 2017

Sarah Loudin Thomas- Wachten op een wonder

Recensie

Titel: Wachten op een wonder
Auteur: Sarah Loudin Thomas
Uitgeverij: Kok
Uitgave: maart 2017
Genre: Christelijke roman
gelezen voor Puur! Leesclub





***Het boek was een soort golf en ik liet mij hierin meevoeren.. naar open zee. Ik wilde elke beweging ervaren, gewoon lezen en  ervaren hoe het was in die tijd. ***




Sarah Loudin Thomas schreef 'Wachten op een wonder' als eerste deel van serie van drie. In elk deel staat iemand centraal die het vermogen lijkt te hebben om een van Jezus' wonderen te verrichten. In dit boek is dat de wonderbare spijziging.



{ "Het is een wonder,  zei Casewell"} 



1954, West Virginia. Perla Long is op zoek naar een rustige plek waar haar dochtertje Sadie veilig kan opgroeien. Samen strijken ze neer in het stadje Wise. Hun komst gaat vergezeld van een grote droogte. De inwoners gaan wanhopig op zoek naar een verklaring en al snel wordt Perla aangemerkt als de zondebok.


Casewell Phillips heeft geaccepteerd dat hij altijd alleen zal blijven. Totdat hij Perla ontmoet. Ze is alles wat hij in een vrouw zoekt, maar hij heeft al snel door dat ze iets te verbergen heeft. Als de droogte aanhoudt, zorgt Perla's gave (het bereiden van voldoende eten) voor verdeeldheid tussen de inwoners. 

Zo ontstaat er boosheid, teleurstelling en schaarste. Het is wel heel bijzonder dat dat gebeurt is na de komst van Perla. Zelfs de dominee heeft hier zo zijn ideeën over. En dat maakt het de gemeente niet makkelijk. Kan Perla de meningen weerstaan? Of krijgt de dominee zijn schaapjes achter zich, en moet er iemand vertrekken? Je leest het in Wachten op een wonder. 

{ "God's wegen zijn ondoorgrondelijk, zei Perla"} 


De elementen:
De cover ziet er vrolijk en kleurrijk uit. De titel Wachten op een wonder, maakt nieuwsgierig en geeft de hoop en verwachting op een mooi verhaal. Graag lees ik meer over dit wonder. De titel kan als volgt worden uitgelegd: Als eerste wacht Casewell op een wonder, dat hij een liefje mag tegenkomen, daarnaast wacht de gemeente op een wonder dat regen heet, en wacht daarnaast Perla op een wonder, dat ze geaccepteerd wordt, zonder voorbehouden.

Het verhaal is geschreven in de 3e persoon. Hoofdkarakter is Casewell een man van boven de 30 jaar, hardwerkend en zorgzaam voor zijn ouders. Daarnaast is Perla ook een bijzonder karakter, zij is een bijzondere vrouw. In meerdere opzichten. 

Het verhaal wordt helder en duidelijk uiteen gezet. En is een christelijke roman, wat inhoud dat kerk en bijbel regelmatig voorkomt en een belangrijk item is in het verhaal. Met name het oude testament wordt aangehaald.   

{ "En opeens opperde iemand.. dat het eten een wonder was "} 


Mijn mening over het boek:
De uitspraak “Wachten op een wonder” heeft voor mij een speciale betekenis. Daarom was ik erg nieuwsgierig, naar het boek dat is gelezen voor de leesclub van Puur!.

Het boek is heel bijzonder en met prettige hand geschreven. Casewell, al over de 30, woont in het streng gelovige stadje Wise. Het is een verhaal zoals ik ze niet vaak lees. Eenmaal in het verhaal word je meegesleept met de hoofdpersoon Casewell en wat hij allemaal meemaakt. Je krijgt als lezer een goed beeld van West Virginia in 1954 en de gemeente Wise, met hun strenge geloof en regels.

En wat vond ik daarvan, als christelijke lezer? Ik vond het heel mooi om het zo te mogen lezen. Het boek leest goed weg, de karakters worden goed omschreven en hebben voldoende diepgang voor het boek.

Het boek was een soort golf en ik liet mij hierin meevoeren.. naar open zee. Ik wilde elke beweging ervaren, gewoon lezen en ervaren hoe het was in die tijd. Het gaat er aardig streng aan toe zeker ook met nieuwe bewoners. En bijvoorbeeld bij een periode van droogte, krijgen de burgers en/ of situaties hier de schuld van. Er is veel te lezen over boosheid, schuld, het geloof, de kerk, boete en vergeving. En tenslotte: de liefde voor elkaar.  


Ik vond het prachtig en heb genoten met op sommige momenten zelfs kippenvel.


https://sarahloudinthomas.com/eventsspeaking/


De auteur:
De schrijfster Sarah Loudin Thomas is romanschrijver en fondsenwerver voor een stichting die zich ontfermt over mishandelde en verwaarloosde kinderen. Ze schrijft voor diverse tijdschriften.

Ze is opgegroeid op een boerderij in West Creek, West Virginia. Als 7e generatie van die boerderijfamilie. Haar eerste roman, Wachten op een wonder kwam in America in 2014 uit en is een serie van 3 delen.

Meer over de auteur: https://sarahloudinthomas.com/

Waardering:

Dit boek krijgt 4 sterren.


donderdag 6 april 2017

Paula Hawkins- Het meisje uit de trein


Recensie


Titel: Het meisje in de trein
Auteur: Paula Hawkins
Uitgeverij: A.W. Bruna Uitgevers
Genre: thriller
Uitgave: september 2016


{“Je kent haar niet, maar ze weet precies wie jij bent”}








Eerder las ik dit mooie boek: Het meisje in de trein.

Iedere ochtend neemt Rachel dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.
Maar met Rachel gaat het minder goed, na de scheiding is de drank haar beste vriend. En het ritje h et de trein haar dagelijkse routine. Op een dag ziet ze iets vreemds als ze met de trein langs “Jason en Jess” rijdt. Omdat het eigenlijk haar dag vult, en verder niets om handen heeft trekt het haar aandacht. Daarbij komt nog dat een aantal huizen van dit echtpaar verwijderd, haar ex woont met zijn nieuwe vrouw Anna.

Rachel ziet dus iets vreemds als ze met de trein voorbij rijdt. Ze krijgt daar een raar gevoel bij en ze stapt in een impuls uit de trein. Is het nu slim, dat ze zich ermee gaat bemoeien? 

{ “Ik hoor de eksters, ze lachen, ze lachen me uit, met een schor gekakel. Een voorbode. Een slecht voorteken. Ik zie ze, zwart afgetekend tegen de zon “} 



De elementen:
De cover ziet er een beetje mysterieus uit. Het pakt je wel direct. De titel “Het meisje in de trein” slaat op Rachel, die dagelijks in de trein zit en naar buiten kijkt en zo bij het echtpaar haar eigen fantasieverhaal heeft. Als de setting veranderd, wordt ze getriggerd om uit te stappen en gaat ze een kijkje nemen. Het verhaal is geschreven vanuit meerdere verhaal-perspectieven: die van Rachel, die van Megan, de vrouw van Rachels droomechtpaar, en die van Anna, de nieuwe vrouw van Rachels ex.  

{ “Tweemaal per dag krijg ik heel even een inkijkje aangeboden in andermans leven. Het heeft iets troostends om onbekenden veilig thuis te zien”} 


Mijn mening over het boek:
De schrijver Paula Hawkins heeft hiermee een prachtig debuut geschreven. Het is een verhaal dat stap voor stap naar een hoger level wordt gelift. Het begint als een roman en mond uit in een ware thriller. De spanning wordt goed opgebouwd. Vanuit 3 personen wordt het verhaal neergezet. Hoofdpersoon Rachel wil eigenlijk alleen in de trein zitten, er is geen plek waar ze liever naar de huizen langs het spoor rijdt. Als lezer ga je begrijpen waarom, ze snakt naar aandacht en warmte. Als ze op een dag iets bijzonders ziet, neemt ze een besluit. En krijgt het verhaal meer inhoud en meer vaart.

Genoten van haar boek, en ik kijk uit naar haar 2e die binnenkort verschijnt.

De auteur:
De schrijfster Paula Hawkins werkte 15 jaar lang als journalist voordat ze begon met het schrijven van fictie. Ze werd geboren in Zimbabwe en woonde daar totdat ze in 1989 naar London verhuisde. Het meisje in de trein, is haar thrillerdebuut. De rechten voor een film zijn verkocht, en de film is inmiddels gemaakt.

Het nieuwe boek van Paula Hawkins 'In het water' verschijnt op 2 mei 2017.


Waardering: Dit boek krijgt 4 sterren.





zondag 2 april 2017

Santa Montefiore- De laatste roos van de zomer

Recensie


Titel: De laatste roos van de zomer
Auteur: Santa Montefiore
Uitgeverij:Boekerij
Genre: Roman

Uitgave: april 2017







Santa Montefiore heeft met dit sluitstuk van de Deverill-saga opnieuw bewezen dat zij de ware “koningin” is van de kasteelromans. Ze weet te boeien tot het laatste blad, door haar prachtige, meeslepende en uitgebreide vertelkunst.
In deze serie staan de vrouwen van het kasteel centraal. Hoe heerlijk kan zij een roman schrijven, over het “vroeger” met Maggie en het “nu” met Martha en JP. En hoe deze prachtige verhaallijnen prachtig samenkomen. In een prachtig ontroerend einde.


In dit slotstuk van de Deverill-trilogie lezen we opnieuw over de vrouwen van Deverill: Kitty, Celia en Bridie. We lezen over de intriges, hun familie, en de familiegeheimen. Alle 3 zijn ze geboren in 1900 en waren dikke vriendinnen toen ze klein waren. Maar door een aantal gebeurtenissen, te lezen in de eerdere delen, is dat nu niet meer het geval. Celia heeft het kasteel moeten verkopen, Bridie Doyle woont er nu met haar man. Lord Deverill en Kitty wonen nu elders, en Kitty en Bridie zijn niet langer dikke vriendinnen meer. Kitty mist haar jeugdliefde en met de dag wordt dit erger. Het is de vraag of zij ooit nog bij elkaar komen en hun vriendschap terugvinden. En of dit wel op tijd is. 

Het is inmiddels 1939  en volgen de families gedurende een aantal jaren tot 1953, dus ook tijdens de 2e wereldoorlog waarbij het voor de families niet makkelijk is. Naast de 3 vrouwen van Deverill, staan er 3e deel ook nog 2 dames in de spotlights: onder andere Martha. Zij komt vanuit Amerika naar Ierland om haar biologische moeder te zoeken. In een theehuis ziet zij de knappe jonge JP Deverill en is op slag verliefd op hem. Helaas loopt het anders dan verwacht gaat ze terug naar Amerika.

Komt het nog goed met de liefde? En wat heeft zij met het Deverill-house?

Je leest het in De laatste roos van de zomer. 

De cover is prachtig in mooie kleuren, met een landhuis of kasteel in de verte. Karakteristiek voor de boeken van Santa Montefiore. Het verhaal bestaat uit 3 delen en is geschreven in de 3e persoon, en heeft in principe 2 verhaallijnen, die van Martha en die van Maggie. Wel met meerdere families, dus bij het lezen moet je wel de aandacht erbij houden qua personages. Gelukkig geeft het familiekaartje op de eerste bladzijde hiervoor meer duidelijkheid. Kitty vertelt over haar liefde van toen die ze hervindt, van Bridie lezen we over haar huwelijksleven met een ware graaf, en Celia die het kasteel heet moeten verkopen. Vraag is natuurlijk, hoe komt het kasteel weer terug bij de familie Deverill?

Kenmerkend voor dit boek uit de korte serie is dat de vrouwen zich als ware helden tonen. Het gaat over liefde en verdriet, ook intriges en familiegeheimen komen allemaal voorbij. De meeste daarvan worden onthuld en de liefde voor elkaar overwint alles…al dan niet in het geheim!


{ “…wij vrouwen moeten slimmer zijn, dan de mannen...”}


Santa Montefiore beschrijft een mooi stuk tijdsbeeld van de jaren rondom de 2e wereldoorlog. Een aantal immigranten die hun geluk zochten in de VS zijn terug en zoeken hun familie weer op in Engeland en Ierland. Zo ook Bridie, een van de Deverill-vrouwen. Ook Jack O’ Leary de stille liefde van Kitty, is terug met zijn vrouw. Montefiore vertelt over de huwelijken die niet allemaal zo rooskleurig, zijn met buitenechtelijke uitstapjes tot gevolg. De ruzies onderling, de gemene trucjes van bijvoorbeeld Grace en bovenal de liefde die alles overwint. 

In mooie beeldende zinnen beschrijft Santa de personages en omgeving, alsof het verhaal als een ware kostuumdrama /film aan je voorbij gaat. Elk detail wordt zo goed beschreven, zodat je als lezer alles goed kan volgen. Het boek staat bol van wijze levenslessen & ontroerende momenten. Opnieuw ontzettend genoten van een prachtig exemplaar van mijn favoriete auteur:
Santa Montefiore.

{ “De 3 machtigste instrumenten voor een gelukkig leven zijn: dankbaarheid, vergevingsgezindheid en liefde…dan zul je altijd gelukkig zijn”..}



Santa Montefiore, Meet & Greet, Libelle Zomerfestival 2016


De schrijfster Santa Montefiore is geboren in 1970 en is een Britse schrijfster. En is getrouwd met auteur en historicus Simon Sebag Montefiore, met wie ze twee kinderen heeft. Ze woonde een tijd in Argeninië waar haar moeder opgroeide. Ze werkte een tijd op een Argentijnse ranch, en 4 van haar boeken spelen zich af in Argentinië.

Waardering:

Dit prachtboek krijgt 5 sterren en wist mij tot ontroering te brengen.

Spanning: 5
Plot / de clou: 5

leesplezier:  5
psychologie: 5
Einde: 5
Originaliteit: 5